The rabbit hole revisited (6)

[Tati1050]

Als we het eens hadden over… scheermesjes

 

Ja, ik ben net gaan tellen... Momenteel heb ik 39 doosjes scheermesjes voor mijn Blackbird en 9 doosjes SE-mesjes voor de Vector. Hoe ik eraan kom, weet ik niet echt. Ik heb wel al eens de gewoonte de laatste euro’s die ik nodig heb om bij een bestelling bij een webwinkel gratis verzending te krijgen in scheermesjes te investeren, maar ik had geen idee dat de voorraad inmiddels zo groot was. Want laten we wel wezen, die 39 doosjes, gerekend à 5 mesjes per doosje leveren 195 mesjes op, die - als ik elk mesje vier keer zou gebruiken - goed zijn voor 780 scheerbeurten. De negen doosjes met mesjes voor mijn Vector zijn op hun beurt nog eens goed voor 1350 scheerbeurten, want in zo’n doosje zitten gemiddeld vijftien mesjes die ik elk tien keer kan gebruiken. Totaal: 2130 scheerbeurten te gaan voor alles opgebruikt is. Ik scheer me dagelijks, dus ik heb nog voor zo’n vijf jaar en negen maanden voldoende roestvrij staal in huis om me comfortabel te scheren. Nu heb ik onlangs mijn verjaardag gevierd en ik wil alvast graag mijn ‘beide polletjes kussen*’ (zoals we in Vlaanderen zeggen) als ik al die tijd nog met vreugde en plezier dagelijks ‘s ochtends in de badkamer met kwast en scheerzeep in de weer mag zijn.

 

Nog wat statistiek: de 39 doosjes zijn van 30 verschillende merken. De 8 doosjes voor de Vector van 4 merken. Ik ben dus blijkbaar een eclecticus: niet gebonden aan één geliefd merk, maar iemand die uit het overweldigende aanbod mesjes datgene kiest wat hij leuk vindt. Dat klopt wel, denk ik, want ik koop nooit de bulkaanbiedingen die ik op sommige websites aangeboden zie. Bang dat het mesje me gaat tegenvallen? Dat ook, maar vooral een beetje bang dat telkens datzelfde mesje me zal gaan vervelen, ‘s morgens voor de spiegel. En dan komt de hamvraag: heb ik een lievelingsmesje? Niet echt, vrees ik. Want aan welke criteria zou zo’n mesje moeten voldoen?

 

Het moet scherp zijn. Uiteraard, maar dat zijn ze allemaal, weet ik uit ervaring. Enkele dagen geleden wilde ik iets te enthousiast een mesje vervangen in de Blackbird en dat leverde me een behoorlijke bloederige snee op, reden waarom ik dit stukje nu met een Hansaplast rond mijn linkerwijsvinger uittik. Het is een wijdverbreid misverstand aan te nemen dat de coating van een mesje iets van doen zou hebben met de scherpte ervan. Die coating van enkele microns dikte (platinum, chrome, iridium…) dient enkel om snede van het mesje wat uit te harden zodanig dat het langer meegaat. Maar refereren naar meer of minder scherpte gekoppeld aan verschillende coatings is voor de producent uiteraard een lonende marketingstrategie.

 

Een mesje moet ook duurzaam zijn, vinden we. Ik neem aan dat het dus meerdere bevredigende scheerbeurten moet mogelijk maken. Hoeveel scheerbeurten zijn dat dan? Op diverse fora lees ik dat sommigen erin slagen een simpel DE-mesje meer dan (der-, veer-, vijf-)tien keer te gebruiken. Nou, nou… mijn gemiddelde ligt op drie, vier keer, wat wellicht te wijten is aan mijn stugge baardharen. Overigens zie ik er het nut niet van in zo’n mesje tot het uiterste te drijven, want uiteindelijk kost een scheermesje maar enkele eurocenten en - zoals hierboven aangetoond - de voorraad is (zoals bij de meesten onder ons, vermoed ik) ruim voldoende.

 

Een mesje moet comfortabel scheren. Ja, zeker, maar opnieuw: comfortabel zijn ze vrijwel allemaal. Het gebeurt me uiterst zelden dat ik een scheerbeurt moet beëindigen met bloedstelpende middelen allerhande of dat ik na afloop last heb van de gevreesde scheerbrand. Wel merk ik regelmatig op dat een mesje bij een eerste gebruik minder goed presteert dan de volgende keren, wat sommigen onder ons ertoe brengt een mesje de eerste keer bv. door een kurk of zo te halen om…, ja waarom eigenlijk? Ik probeer bij het eerste gebruik van een mesje wat bewuster en nadrukkelijker om te springen met de krabber.

 

Bestaat er dan wel een kwaliteitsverschil tussen de verschillende merken scheermesjes? Nu komen we weer op het terrein van de zg. ‘coating’, waarvan ik zoals hierboven al gezegd, denk dat het vooral een marketingelement is. Laten we eens kijken naar de absolute marktleider wat de fabricage van scheermesjes betreft: de firma Gillette. Het aanbod van Gillette is duizelingwekkend: ik weet niet precies hoeveel verschillende soorten mesjes dit bedrijf aanbiedt, maar liefst negen van mijn 39 doosjes zijn Gillettevarianten, elk zg. met hun eigen kwaliteiten en hun leuke namen die elk een fantastische scheerervaring suggereren: de Sharp Edge, Super Platinum, Nacet Golden Shave, Perma Super-Sharp, Super Stainless, Rubio Plus… om er maar enkele te noemen. Vraagje: zou de Gilletteproductielijn voor elk van die varianten verschillend zijn? Ik denk het niet. Wellicht worden al die mesjes op dezelfde manier vervaardigd, krijgen ze na afloop een aparte (en wellicht) minimale coating, een wervende opdruk en verpakking en klaar is Kees. Verschillen tussen varianten zijn wellicht alleen te verklaren door het feit dat het bedrijf productielocaties in verschillende landen heeft. Overigens, als je op de website van Gillette naar scheermesjes vraagt, krijg je alleen de 10 verschillende types cartridges en cartridgekrabbers te zien die ze fabriceren. Een teken dat DE-mesjes wellicht niet echt hun core business zijn. Het is wel eens anders geweest. Waarschijnlijk geldt wat ik over Gillette schrijf ook mutatis mutandis voor andere fabrikanten?

 

Een echt lievelingsmesje heb ik dus niet. Wel wil ik - tot slot van deze overigens weer hoogst onvolledige wandeling door de jungle van de scheermesjes - nog iets kwijt over SE-mesjes. Die markt is vrijwel uitsluitend in handen van Japanse bedrijven zoals Feather en Kai, die ook open scheermessen, shavettes en ander snijgereedschap te koop hebben. Die AC- (Artist Club!) mesjes zijn oorspronkelijk bedoeld voor de shavette: ze zijn dikker en stugger van uitvoering, vlijmscherp en ze gaan veel langer mee in gebruik. Bij mij leveren ze gemiddeld zo’n tien scheerbeurten op. Er bestaan verschillende varianten. Bij Feather de Professional en de ProGuard. Bij Kai de Captain Titan Mild ProTouch en de Captain Titan Mild. Die ProGuard en Captain Titan Mild hebben de reputatie milder te zijn en worden extra beschermd door een zogenaamde 'wire cage' op het blad voor een extra veilige scheerbeurt. In de Vector gebruik ik het liefst zo’n ProGuard van Feather. Nog even zeggen dat zowel Feather als Kai ook DE-mesjes met een uitstekende reputatie in hun gamma hebben.

 

Zo, gladjes geschoren alweer. Nu nog even afwerken met een aftershave.

* ‘Hij mag zijn beide polletjes kussen’ (Vl.) = ‘Hij heeft (onverwacht) heel veel geluk gehad’ (Ndl)

[Tati1050]

Vandaag was ik toe aan een nieuw mesje in de Blackbird. Ik had nog een doosje met een laatste Voshkod. Toen ik het mesje uit zijn verpakking haalde, viel me een waarschuwing op: Do not wipe blade. Ik vroeg me af waarom ik een mesje na gebruik niet zou mogen droogwrijven. Daarom ben ik eens wezen neuzen op het internet. Ik vond volgende verklaringen:

1. Afvegen beschadigt het teflon-, chrome-, enz. laagje dat zorgt voor een soepeler bewegen van het mesje over je huid. Het zou immers gaan om afwerkingslaagjes van slechts enkele microns dik die snel beschadigd kunnen geraken. 
2. Afvegen beschadigt de geslepen scherpterand van het mesje. Door het af te vegen maak je het mesje dus minder scherp.

3. Afvegen zorgt ervoor dat je resten van je scheerzeep die ook nog baardharen kan bevatten (!) zich vastzetten op de snede van het mesje en het dus botter maakt.

Wat een hilarische onzin! Geen van de drie verklaringen die ik vind, gaat op, denk ik. Kun je de coating van een mesje beschadigen of -  zoals sommigen beweren - zelfs verwijderen door simpelweg een mesje droog te wrijven? Dat zou betekenen dat die coatinglaagjes dus niks betekenen noch toevoegen aan de kwaliteit van een mesje (wat ik al eerder vermoedde. Zie hierboven). Het is ook gewoon onjuist dat je de geslepen scherpe kant van een mesje kunt beschadigen door het simpelweg droog te wrijven, denk ik. Of, als dat al zo zou zijn, ga je er bij een volgende scheerbeurt niet veel van merken, vermoed ik. De derde reden is nog lachwekkender: je zou resten scheerzeep enz. in de scherp geslepen zijkant van het mesje wrijven, waardoor de scherpte vermindert. Wel, wel, wel… Al de redenen die ik vond lijken nog ridiculer als je bedenkt dat bij de meeste natscheerders zo’n mesje maar een keer of drie meegaat.

Blijft dus de vraag: waarom staat die waarschuwing er op? Voshkod is niet het enige merk dat de waarschuwing geeft, er zijn er ook andere. Ik meen de waarschuwing zelfs gelezen te hebben op een van de Gillettevarianten. Misschien is de bedoeling alleen te waarschuwen voor het feit dat je je lelijk kunt snijden aan een mesje dat je afveegt? 
Weet iemand van jullie een antwoord op het waarom van deze - overigens totaal onbelangrijke, maar daarom niet minder iinteressante - waarschuwing die sommige mesjesfabrikanten ons willen meegeven?

[bartje-p]

Zeker… om te voorkomen dat je jezelf eraan snijdt! Meer hoef je er niet achter te zoeken 

[Pim 2]

Merkur staat dat ook op. En ik vind punt 1 wel wat hebben hoor, daarom wrijf ik niet, maar druk ik de handdoek wel een beetje aan om het droog te krijgen.

En bij mij gaan de mesjes eerder zes keer mee dan drie, maar dat kan toeval zijn.

[JvdK]

Het staat op de meeste DE mesjes die ik tegengekomen ben. Meestal is de hoofdreden inderdaad dat je jezelf niet in je vingers snijdt of je handdoek sloopt.

En hoeveel hilarische onzin je het ook vindt, met droog wrijven verwijder je inderdaad ook iets van de aangebrachte laag (teflon, platinum enz.) Die laag is nl best kwetsbaar. Dat is ook de reden dat de meeste mesjes de tweede en volgende keren prettiger aanvoelen. Buiten het feit dat je het mesje iets minder scherp maakt (té scherp scheert niet fijn) slijt je tijdens de eerste scheerbeurt ook iets van de beschermingslaag en laag met conserveringsmiddel op de snede weg.

[Pim 2]

11 uren geleden, JvdK zei:

Die laag is nl best kwetsbaar.

Dat was @ Tati1050  z'n punt ook: als die laag zo kwetsbaar zou zijn dat hij bij simpel droogwrijven al beschadigt, dan zou er niks van die laag overblijven door ermee te scheren.

[JvdK]

Je snijdt het baardhaartje met de snede van het DE-mesje af. De rest zit in de krabber en raakt nauwelijks de huid. Die superdunne laag maakt het DE-mesje gladder maar zorgt er vooral voor dat de DE-mesjes niet gelijk gaan roesten als ze water ruiken. Een gebruikt DE-mesje kan ik bijvoorbeeld lang uit de verpakking in de badkamer bewaren zonder dat die gaat roesten. Probeer dat met je open mes en op je mes ontstaat al snel roest. 
 

 

[Tati1050]

Op 13-1-2026 om 22:42, JvdK zei:

Het is ook mijn ervaring dat een mesje pas de tweede en derde scheerbeurt optimaal presteert. Als dat komt omdat er bij het eerste gebruik van het mesje een beetje van de beschermlaag verdwijnt, wordt de waarschuwing nog onlogischer en zou er iets moeten staan als ‘For optimal performance, do wipe the blade after use’.  Ik hou het er maar op dat de bedoeling van de waarschuwing slaat op het vermijden van snijwonden… en misschien ook het voorkomen van roest op het mesje zoals je ook aangeeft. Eigenaardig vind ik het ook dat SE-mesjes zoals ik die in de Vector gebruik niet door het leven gaan met allerlei gesofisticeerde coatings als verkoopargument en ook de bedoelde waarschuwing niet meekrijgen van hun producenten. Toch?

[Coenetje]

De Kai Captain Titan Mild willen dan nog wel een woordje met je, met hun plasma ion technologie, proton en hun PTFE coatings.

 

Ik ben het met je eens dat de coatings een kleinere rol spelen in de marketing van SE mesjes maar ik vermoed dat het kleine aanbod SE mesjes hier voornamelijk verantwoordelijk voor is. Minder aanbod is minder noodzaak tot marktonderscheid.

[Tati1050]

Op mijn doosje Kai Captain Mild geen enkele promotionele vermelding van supercoatings of zo. Ook niet nodig, want het is gewoonweg een prima SE-mesje. Misschien zijn die vermeldingen bij DE-mesjes meer ‘nodig’ gezien het supergrote aanbod van die dingetjes: je moet ervoor zorgen dat jouw product opvalt in de grote jungle van al die concurrenten… Toch?