The rabbit hole revisited (5)

[Tati1050]

Als we het eens hadden over… scheeralaam

 

Toen mijn vader eind jaren zestig vond dat het dons op mijn jeugdige wangen best weggemaaid kon worden, deed hij me een Gillette krabber cadeau. Ik weet niet meer precies welk type het was, maar hij had zo’n vlindermechanisme bovenaan waarin je makkelijk een scheermesje kwijt kon. Wellicht vond hij zo’n krabber een stuk veiliger voor een absolute beginner dan het open scheermes dat hij dagelijks met brio (nee, dat is géén scheerzeep) gebruikte. Ik keek elke morgen met extreme bewondering naar zijn scheerritueel en voelde me met die eerste Gillette zowel fier als ontgoocheld. Ontgoocheld omdat hij me blijkbaar met een open scheermes nog niet vertrouwde, fier omdat hij me rijp achtte om mijn stoppels op een mannelijke manier weg te maaien, zij het met een veiliger mes dan het zijne. Ik heb die eerste Gillette gebruikt tot het einde van mijn studententijd en vond toen de tijd rijp om een volle baard te laten groeien die ik een tiental jaren heb gehad. Omdat mijn teerbeminde mijn gezichtsbegroeiing te prikkerig en stug vond, besloot ik op een mooie morgen de hele zaak maar weer af te scheren. Edoch, de eerste Gillette krabber had blijkbaar de twee verhuizingen die we achter de rug hadden niet overleefd. Althans, ik vond hem niet meer terug.
Ik dus naar de supermarkt waar ik me een bus Gillette scheerschuim aanschafte en een cartridgekrabber van hetzelfde merk. Voor dat weer herwonnen frisse gevoel na afloop, daar deed je het voor, zeker als dat gevoel nog wat versterkt werd met een (goedkope) aftershave. Bovendien kon het snel, zo’n scheerbeurt, dus bleef de Gilletteconnection vrijwel mijn hele professionele carrière actief. Zowat alle types cartridgekrabbers heb ik dus onder handen gehad: Mach3, Contour Plus, Fusion5… je noemt het maar. Waren het slechte scheerders? Zeer zeker niet. Ze deden hun werk feilloos en snel, misschien zelfs te snel? Bovendien waren ze duur aan mesjes en bevatten ze veel plastics.

Toen ik met pensioen ging waren die laatste argumenten doorslaggevend om toch met een vleug nostalgie terug te grijpen naar de klassieke krabbers en mesjes. Ik had meer tijd in de ochtend en gunde me een verwenmoment met de nodige scheerzeeparoma’s, aftershaves, en… de klassieke krabber dus. Nu ben ik al een heel leven lang voorzien van een behoorlijk stugge baard, type koperen elektriciteitsdraadjes, en ik had behoorlijk wat last om de zaak glad af te ronden. Dat werkte in het begin behoorlijk frustrerend, want noch de Muhle R89 (nochtans een allemansvriend), noch de Merkur 37c slant, beide DE-krabbers met een behoorlijke reputatie die ik me inmiddels had aangeschaft, konden het qua resultaat halen bij bijvoorbeeld de Gillette Mach3. Vooral daardoor kwam ik uiteindelijk op dit forum terecht, waar enkelen van jullie mij het advies gaven het eens te proberen met een SE-krabber. Dat leverde meteen een forse verbetering op, want ik kocht van een forumlid een Above The Tie SE1 en een doosje Feather AC Professional mesjes en het resultaat verbeterde spectaculair. Later volgde ook nog een Leaf The Twig, die met zijn ingenieus laadmechanisme halve DE-mesjes gebruikte en ook behoorlijk dicht in de buurt kwam van de prestaties van de ATT. Nog later volgde een Razorock Hawk V2 en twee vintage Schick Injectors,  maar de echt ultieme combinatie krabber-mesje vond ik vooralsnog niet. Misschien moest ik het eens proberen met high end scheergerief? Maar de hoge prijs van die dingen schrikte me af: wat als het weer een ontgoocheling werd? Je merkt het: langzaamaan en ongewild toch in het konijnenhol getrapt. Voor mijn verjaardag enkele jaren geleden kreeg ik van mijn zoon die voor zijn werk een jaar in de States verbleef en die ook een natscheerder is uiteindelijk een Blackland Vector cadeau. Die maakte onmiddellijk het verschil: perfect manoeuvreerbare krabber met SE-mesjes en in combinatie met een (vreemd genoeg, want milde) Feather ProGuard de meest bevredigende oplossing.

Toch bleef het een beetje knagen dat ik met de meeste DE-krabbers die ik geprobeerd had overhoop bleef liggen en ik besloot een poging te ondernemen met verstelbare krabbers. Enkele forumleden hier gaven me de kans een Merkur Futur en een Yaki Final Cut te testen, maar ook dit bleek niet te werken, reden waarom ik besloot maar niet uit te kijken naar een vintage Gillette Fatboy bv. Ook de alom geprezen Rockwell 6C met zijn drie plaatjes kwam niet door mijn ultieme test. Tot iemand me hier de kans gaf een Blackland Blackbird aan te schaffen. Een schot in de roos, vooral toen ik ook de kans kreeg van iemand anders het OC-plaatje van die krabber aan te schaffen. Beide combo’s - met SB en OC - beantwoorden wél aan de verwachtingen.

Moraal van het verhaal: er bestaat wel degelijk een kwaliteitsverschil tussen de populaire geprijsde allemansvrienden en de high-end krabbers van bv. Blackland en naar ik me laat vertellen ook Karve Overlander, Lambda Athena, Ayksworth Apex, Tatara,… ook al heb ik die niet getest. Mijn vader zaliger wist dat al als hij zei: ‘Alle kwaliteit is naar zijn geld.’ Tweede conclusie: uiteindelijk zoekt iedereen naar de ideale combinatie krabber-mesje en dat kan een lange zoektocht worden in het bos vol konijnenholen, waarbij je stilaan een collectie krabbers opbouwt waar je in de praktijk en op termijn weinig aan hebt: eens de ideale krabber(s) gevonden, heeft verdere uitbreiding geen zin meer. Toch? (Al blijf ikzelf toch een beetje nieuwsgierig naar de Blackland Osprey). Ook daarom ben ik blij dat hier op het forum regelmatig krabbers te koop worden aangeboden, die in een specifieke situatie misschien niet voldoen, maar die in de scheerervaring van anderen een behoorlijke verbetering kunnen betekenen. Hulde dus… en a thing to remember: wat stof ligt te vergaren in je kast, kan wel degelijk enkele stappen vooruit betekenen voor de zoekenden onder ons.

 

De krabber is inmiddels gekozen. Volgende keer leggen we er een mesje in.

[bartje-p]

he @ Tati1050 , ik heb je een PM gestuurd  

[dhr K]

Mooi verhaal. Misschien is het nu tijd om je vader echt te volgen en een open mes te proberen. De leeftijd en de ervaring heb je inmiddels bereikt....😁

Een nieuwe rabbit hole met eindeloze mogelijkheden (of valkuilen) 😎

[Tati1050]

2 uren geleden, dhr K zei:

Mooi verhaal. Misschien is het nu tijd om je vader echt te volgen en een open mes te proberen. De leeftijd en de ervaring heb je inmiddels bereikt....😁

Een nieuwe rabbit hole met eindeloze mogelijkheden (of valkuilen) 😎

Ja, dat heb ik mijn stukje niet verteld, maar ook het open mes heb ik kort geprobeerd op aanraden van mijn inmiddels overleden kapper. Ik vond zo’n mes wel wat hebben en het viel al bij al wel mee, maar ik slaagde er niet in mijn linkerkant met de rechterhand behoorlijk glad te krijgen. Het was aan die kant te vaak een echt slagveld met kleine wondjes, bloederige stippen enz. Maar misschien dat ik het toch nog wel eens probeer. 😏😏 Bestaan er trouwens ‘trainingsmessen’ om zoiets onder de knie te krijgen?

[dhr K]

Voor training wordt vaak een shavette zonder mes aangeraden. Een andere methode is met de makkelijkste delen beginnen (de moeilijke doe je dan met een krabber) tot je de swing te pakken krijgt en dan voorzichtig steeds moeilijkere delen doen. Het is een lange leercurve maar als je het hebt dan is het zeer aangenaam en over het algemeen effectief. Het is wel een zeer diepe rabbit hole 😁 Een hele tak van sport opent zich dan...

[mifi]

23 hours ago, Tati1050 said:

Moraal van het verhaal: er bestaat wel degelijk een kwaliteitsverschil tussen de populaire geprijsde allemansvrienden en de high-end krabbers van bv. Blackland en naar ik me laat vertellen ook Karve Overlander, Lambda Athena, Ayksworth Apex, Tatara,… ook al heb ik die niet getest. Mijn vader zaliger wist dat al als hij zei: ‘Alle kwaliteit is naar zijn geld.’

Ik herken dat. Ik ben blijven hangen in een krabber van Henson (de AL13-medium) en die gebruik ik bijna dagelijks. De rest pak ik nog maar weinig. Af en toe grijp ik even terug om me het verschil te herinneren.

[Tati1050]

Na een zevental maanden nog eens - puur voor het gevoel én de fun - de Schick Injector I2 gebruikt. En wat een leuke krabber is dat toch… hij scheert net iets te mild naar mijn smaak, maar met een pass-je meer kom je er wel. De steel van de krabber heeft een massa ribbels, waardoor hij muurvast in de hand ligt en hij is heel intuïtief wat het kiezen van de scheerhoek betreft. Bovendien is het een Hydromagic, dus na afloop even het klepje open, een minuutje doorspoelen en weer klaar voor de volgende scheerbeurt. Ik had niet gedacht dat ik deze vintagekrabber nog ooit zou gebruiken, maar hij ligt ondertussen toch weer te blinken tussen de Vector en de Blackbird… Een prettige hernieuwde kennismaking dus. Binnenkort ga ik wellicht ook de Schick Injector E3 eens opnieuw aan de tand voelen. Die heeft  de reputatie een beetje agressiever te zijn.