The rabbit hole revisited (4)

[Tati1050]

Als we het eens hadden over… scheerzeep

 

We staan nu op het punt een bos te betreden, lezer, waarin je als argeloze wandelaar  gegarandeerd de bomen niet meer gaat herkennen. Bovendien: konijnenholen alom. Je bent dus gewaarschuwd en hoeft niet verder te lezen als dit je afschrikt: ik geef je één blanco regel de tijd om eventueel te beslissen nu iets anders te gaan doen.

 

Je bent er nog en je gaat met me mee op pad? Welkom. Wel even vooraf zeggen dat ik zeker geen ervaren gids ben in dit bos vol geheimen. Ik herken hier en daar wel enkele bomen en zal niet nalaten er naar best vermogen wat uitleg bij te geven, maar álle duistere (en zelfs de minder duistere) paadjes ken ik niet. Om niet op de tast te moeten verderschuifelen maken we best een ‘plan de route’ op.

 

We hebben het dus over scheerzepen en het aanbod is zoals gesuggereerd immens. Wat zoeken we dan precies? Aan welke criteria moet de perfecte scheerzeep beantwoorden? Laten we eens een robotfoto van zo’n perfecte zeep maken. In willekeurige volgorde, zijn zeker vereist: (1) een rijke, romige schuimkwaliteit opleveren (2) een goede bescherming van de huid bieden, (3) de baardharen verzachten, (4) gemaakt zijn met natuurlijke ingrediënten die de huid kalmeren en hydrateren, waardoor roodheid, uitslag en andere irritaties worden voorkomen en (5) een zo aangenaam mogelijke geur hebben. Opvallend is dat vrijwel alle scheerders het eerst vallen voor die laatste eigenschap - de geur. Die wordt zo goed als altijd als eerste vernoemd in recensies. En dat weten de zeepfabrikanten natuurlijk ook. Gevolg is dat er - met enige overdrijving - duizend-en-een geurtjes worden aangeboden, het ene al exotischer dan het andere. Zo wordt het natuurlijk moeilijk kiezen. Want geur is een supersubjectieve ervaring: probeer maar eens een geur te beschrijven zodat je er na afloop zeker van kunt zijn dat iemand anders precies weet wat hij gaat ruiken. Mission impossible, want wat ik graag ruik, hoeft bij jou niet in de smaak te vallen. En omgekeerd. Dat levert soms kleine ontgoochelingen op. Zo ben ikzelf helemaal in de ban van de geur van mijn vaders klassieker - de Tabac Original - terwijl ik op dit forum iemand al enkele keren heb weten beweren dat die zeep naar een nat paard ruikt… ik kan me inbeelden dat de pot Tabac bij zo’n geurervaring niet zo vaak uit de kast komt. Verkeerd geïnvesteerd geld. Of toch niet?

 

We besteden dus bovenmatig veel aandacht aan de geur, terwijl het er bij het scheren eigenlijk op aan komt een zo goed mogelijk verzorgend schuimpje te genereren dat de scheerbeurt tot een plezier maakt, liefst elke morgen opnieuw. Maar wat is dat, een goed verzorgend schuimpje? Opnieuw lopen we quasi geblinddoekt door ons bos, tastend op zoek naar de boom van het magische, perfecte schuim, maar vinden doen we hem niet (altijd). Persoonlijk vind ik de zepen van Amerikaanse makelij behoorlijk slecht opschuimen en de Italiaanse en Franse zepen in dit opzicht veel beter presteren, maar het zou zo maar eens kunnen dat jullie ervaring totaal omgekeerd zijn. Ik hou dus van de zepen van Martin de Candre, vooral van hun Original, Magellan en Absinthe. Topproducten. Voor mij althans. En ik hou een heel stuk minder van de Sterlingzepen die ik heb. Uitzondering op de regel bij Sterling is Margaritas in the Arctic, maar die beschouw ik als een buitenbeentje, eigenlijk alleen inzetbaar tijdens een hittegolf.

 

En dan hebben we het nog niet gehad over het verzorgend karakter van de zeep, want we zijn op zoek naar een product dat ons niet opzadelt met enige vorm van huidirritatie. Opnieuw: wat voor mij werkt, hoeft het niet noodzakelijk ook te doen bij alle anderen. UEKAZ, heet dat hier op het forum. Mijn ervaring is dat zepen die probleemloos een mooi, dik schuim opleveren vaak ook goede verzorgende eigenschappen hebben. Opnieuw staat Martin de Candre vooraan in mijn rijtje, maar ook Acqua Di Parma, Mitchell’s Woolfat, de (enkele) zepen van Saponificio Varesino (die ik gebruikt heb) en Alexander Simpson’s Sandalwood en Bay Rum uit de Ultra Glideserie zijn zeker het vermelden waard. Opmerking in de marge: vaak denken we dat een goede zeep ook goed geld moet kosten, maar sinds kort ontdekte ik Palmolive Classic, een juweeltje dat ik voor een paar euro in een Italiaanse supermarkt kocht. Ook tot de categorie veel kwaliteit voor je geld behoort Proraso Wood and Spice (helaas inmiddels ter ziele gegaan).

 

Waar ik met dit stukje vooral naar toe wilde is dit: omdat de ervaringen met scheerzeep zo hyperindividueel zijn en je dus eigenlijk niet honderd percent kunt vertrouwen op ervaringen van anderen - op die van de fabrikant al helemaal niet wegens de marketingprincipes (ik druk me heel voorzichtig uit) die bij en door iedere verkoper gebruikt worden - gaan we de neiging hebben meer en meer zeepjes te kopen. Gaan we ons eigen privébosje aanleggen dus. Ik weet waarover ik spreek. Tot voor enkele jaren was het simpel: ik gebruikte zowat uitsluitend wat de firma Gillette in zijn spuitbussen douwt. Tot ik hier op het forum terechtkwam en  leerde dat de wereld meer te bieden had dan het kant en klaar schuimpje na een druk op de knop. Binnen de kortste keren had ik vijf zepen. Kort nadien tien. Momenteel een vijftiental. Ik verneem via dit forum dat ik daarmee een absolute asceet ben, want sommigen van jullie hebben er een pak meer. Sommigen zelfs eentje voor bijna iedere dag van het jaar, zo blijkt. Ja, ik had het al over de konijnenholen die hier her en der verspreid liggen… Nu vind ik dat iedereen wat zijn keuze van scheerzeepjes betreft zijn gang mag en moet kunnen gaan, maar ik heb beslist dat ik het toch bij die twintig ga houden. Dat er af en toe ook iets moet opgebruikt worden voor er iets nieuws in huis komt. Ga ik dat volhouden? Who knows! Ik ga alvast mijn best doen.

 

Zo, genoeg zeep op mijn smoeltje. Volgende keer gaan we scheren. Tot dan.

[bartje-p]

Hi Bob, even volledig offtopic, maar ik gebruik het donkere thema voor deze website, en dan zijn jouw post niet leesbaar vanwege de zwarte tekst op een zwarte achtergrodn. Bij anderen heb ik dat niet. Heb jij een of andere instelling gewijzigd in je kleuren van de tekst wellicht?

 

#ontopic: UEKAZ, enorme dooddoener, dat begrijp ik, maar geldt zeker voor het onderdeel zepen net zo goed als voor eigenlijk alle andere objecten in onze geweldige hobby. Overigens doe mij ook maar MdC en SV als toppers van het onderwerp van jouw post in het dure segment en TFS als favoriet in het goedkope segment.

[Magic666]

@ bartje-p : welke browser gebruik je? Probeer anders Midnight Lizard add on eens.

[bartje-p]

6 uren geleden, Magic666 zei:

@ bartje-p : welke browser gebruik je? Probeer anders Midnight Lizard add on eens.

in dit geval Brave op een ipad met ios 16….. oud beestje al 😜
Overigens met Safari op diezelfde ipad hetzelfde probleem. Zal morgen eens op de laptop kijken….

[Magic666]

Hier ook Brave, maar ab-so-luut niet op een Apple!

[Pim 2]

Firefox op Linux hier, en ik heb hetzelfde probleem. Moet Ctrl+A doen om het te zien te krijgen.

 

Anyway, ik dacht eerst dat alleen de geur een kwestie van persoonlijke smaak was, maar blijkbaar ook de rest van mijn scheerervaring. Mijn persoonlijke favorieten worden helemaal niet door jou genoemd!

[Marcel]

In de code van het eerste bericht is de fontkleur hardcoded zwart gezet middels inline-css. Als je je eigen bericht bewerkt en klikt op “broncode” dan is dergelijke code zichtbaar. 
De gebruikte browser heeft er denk ik niet heel veel mee te maken. 

[ChrisVanMeer]

Ik heb de originele post even bewerkt en alle kleurtjes er uit gehaald.
Dit ook omdat leden verder niet over de "broncode" knop beschikken.

Mijn vermoeden is dat deze vanuit een IDE/tekstverwerker er in is geplakt.

[mifi]

Terug naar de OP  

 

Wat is er mis met de geur van een nat paard? Niets toch? Mijn associatie is met intens leer en dampige manen. Ik zie kozakken voor me. IJzersvreters die op hoge snelheid over de steppen galopperen om met getrokken zwaarden op hoge tempo enkele boerenkolen uit het veld te oogsten voor de vegan stamppot vanavond (ze zijn met hun tijd mee gegaan). 

 

Ik ben het met @ Tati1050  eens. Het is persoonlijk. Waarneming, en dus ook geurwaarneming, heeft een genetische component en ik sta regelmatig paf van de verschillen in waarneming met mensen om mij heen. Wij lopen allemaal in dezelfde wereld rond, denken we, maar onze waarnemingen kunnen behoorlijk afwijken van elkaar.

 

Ik ben benieuwd naar het vervolg van @ Tati1050 , want ook de indruk die de andere componenten van het scheren maken, zijn persoonlijk en ze zijn zelfs tijdsgebonden. @ Tati1050  hint al op de seizoenen (n.a.v. Sterling is Margaritas in the Arctic) en dat speelt beslist mee. Maar ook de ervaringen die ik persoonlijk heb met DS scheermesjes, bijvoorbeeld, is niet altijd hetzelfde. Sommige combinaties met krabbers en zepen, leiden tot een andere indruk. Ik vermoed dat de luchtvochtigheid invloed heeft op mijn huid en daardoor ook op hoe het mes aanvoelt.

 

Eigenlijk is de conclusie dat reviews van andere lezen maar zeer betrekkelijk zin heeft. Ik lees ze ook, beken ik meteen, maar vooral toen ik fris en onbezonnen begon met deze manier van scheren.  Naarmate mijn ervaring toeneemt, veranderen mijn indrukken.

Geef niet.

Blijven proberen. Niet te snel oordelen en niet onwrikbaar dingen verwerpen. 

 

Disclaimer:

Deze tekst is geheel geschreven door mij persoonlijk.

Er is geen AI in de buurt geweest. Alle vergissingen en fouten zijn door mij zelf gemaakt.

[sami]

ik zou ook graag donker thema gebruiken voor deze website want fel wit is niet zo ontspannen voor de ogen ik zie alleen nergens in de menus van account waar je dat kan instellen.

[bartje-p]

helemaal onderaan elke pagina, schuin onder het facebook icoontje (geel gearceerd)