Schild!

[PI56]

Ik had verwacht dat de afmetingen op een of andere manier uit proportie zouden zijn. Maar dat is dus helemaal niet het geval. Heel mooi. Ziet er heel handzaam uit.

[SakasakaHeyhey]

In plaats dat ik voor elk mes een eigen topic aanmaak, wordt het 1 topic waar ik mijn messen wil laten zien (een soort van gallerij).

Ik vind het toch leuk om te laten zien waar ik mee bezig ben geweest en ook wel benieuwd wat anderen er van vinden.

 

Bij deze dan het mes van deze week .

 

Het model is niet helemaal zelf bedacht, maar heb het aangepast voor een westerse grind i.p.v. een Japanse.

Het is een erg fijn en handzaam model.

De lengte van het blad meet slechts 5,8cm.

Het heeft een best hoge rug waardoor de grootte van het mes lastig te bepalen is.

Met rug meet het 15/16, maar ga je meten van bevel TOT rug is het slechts 6/8.

Het mes is afgewerkt tot korrel 1200 en bewust niet hoogglans gepolijst.

Het gewicht is 72 gram.

 

De scales zijn een beetje in een Japanse stijl waarbij het hout (Jatoba) wat gezwart is, met een ebbenhouten wigje.

Scales zijn afgewerkt met epoxy en licht gepolijst.

 

[attachment=0]2015-09-11 09.51.19.jpg[/attachment]

 

[attachment=1]2015-09-11 09.51.57.jpg[/attachment]

 

[attachment=2]2015-09-11 09.52.10.jpg[/attachment]

WOW

 

Wat een mooi mes weer Martijn!

 

Bedankt voor het delen.

[rare kwast]

Ik moest even zoeken waar dit topic gebleven was, maar heb hem weer gevonden (schrok er van hoe lang het geleden was...)

 

Afgelopen week 2 messen afgemaakt!

De kamisori van vorige week is nog iets verder bijgewerkt en opnieuw geslepen.

Het heeft dit maal de scheertest goed doorstaan!

Het gaat om een O2 staal hand gesmede kamisori met een near wedge tot 1/4 hol geslepen 6/8 blad en weegt rond de 65 gram.

 

De ruwe smeedhuid heb ik laten zitten. Door de smeedhuid is hij ook beter bestand tegen roest (het blad zelf is hier natuurlijk wel gevoelig voor).

Doordat het nu wat "drukker" oogt, heb ik mijn naam er niet in geëtst.

 

 

 

Graag hoor ik op of aanmerkingen

 

Verstuurd vanaf mijn SM-G935F met Tapatalk

[rare kwast]

Mes 2!

 

Uit hetzelfde O2 staal gesmeed.

Iets fijner gesmeed (nog steeds lekker ruw hoor), maar wederom ook bij dit mes de smeedhuid laten zitten.

Het is een 13/16 mes, 1/4 tot 1/2 hol geslepen en het blad meet 55mm.

De scales zijn gemaakt van blonde hoorn met een wedge van ebben hout.

Het gewicht is slechts 66 gram.

 

Ook dit mes heeft de scheertest goed doorstaan!

Misschien toch maar eens wat vaker met O2 staal gaan werken.

 

Ook bij dit mes heb ik mijn naam er niet in geëtst vanwege de smeedhuid.

Binnenkort maar eens kijken voor een slagstempel met mijn naam er in.

 

Ook over dit mes hoor ik graag wat je er van vindt.

 

 

 

 

Verstuurd vanaf mijn SM-G935F met Tapatalk

[Tony]

Ze hebben wel iets heel bruuts over zich, knap werk

[rare kwast]

Dank voor jullie mening.

 

In eerste instantie wilde ik weten hoe O2 staal scheert ten opzichte van O1.

Maar wanneer je er eenmaal mee bezig bent, wil je ook dat het toch wel mooi wordt.

Dit zijn overigens de eerste 2 messen die helemaal gesmeed zijn (op wat proef werkstukjes na dan) en het leek me dan ook wel leuk om die smeedhuid er ook op te houden in plaats van alles glad te schuren/slijpen.

 

Maar ik snap precies wat je bedoeld met het strakker afwerken.

 

 

 

Verstuurd vanaf mijn SM-G935F met Tapatalk

[Wolf]

 

 

 

 

Ben erg onder de indruk, hieronder mijn Rasurpur wat mijn favoriet is. Je kunt begrijpen dat ik daarom geïnteresseerd ben, we hebben ook nog bijna dezelfde vloer. Het onafgewerkte steekt ook mooi af tegen het geslepen blad. Op die van mij is de achterkant van het handvat afgerond en gepolijst. Op mijn handvat zijn de hoeken ook wat afgevlakt. Ik moet zeggen dat door het "ruwe" oppervlakte van het handvat de grip toch heel goed is.

 

Er zit misschien enige verbetering in voor wat de afwerking betreft misschien, maar ik vind het nu al geweldig, en als dit pas je tweede is, dan vind ik het helemaal uitzonderlijk. Ik zie je toekomstige projecten met interesse tegemoed.

[Jean-Paul]

Fijn dat je na een paar jaar de berichten weer opgepakt hebt. Dit soort vakmanschap is zeldzaam en erg leuk om te lezen. Mooie resultaten bereik je met je smeedwerk. Ga vooral door!

[PI56]

Het eerste woord wat bij mij boven kwam was "stoer". Begerenswaardige messen. Mooi dat je weer aan de slag bent Martijn.

Is het niet mogelijk om je beeldmerk op het blad te etsen? Of wil je dat niet.

[efsk]

Met een ruwe afwerking als deze zou ik geen ets doen, dat detoneert een beetje.

Het mes vind ik mooier dan de kamisori. Het niet helemaal afgewerkte sluit mooi aan bij de stoere uitstraling. Voor mij is die tweede dus eigenlijk wel af. Lijkt een beetje asymmetrisch geslepen?

[mhharsta]

Het zichtbare smeedwerk doet het erg goed vind ik. Voor mij mogen de rug en de randen iets afgerond / afgewerkt worden.

Mooie messen Martijn!

[rare kwast]

Wederom dank iedereen voor de reacties.

Het is voor mij wel waardevol om van anderen een mening te krijgen betreft het uiterlijk.

Bij veel custom messen herken je direct wie de maker is (niet bij allemaal!), maar Ik ben nog steeds een beetje zoekende naar de vorm die ik "eigen" wil maken.

Ik neig richting de Japanse vormen te gaan, maar misschien wel verder afgewerkt dan deze 2, al zijn ze toch echt niet raar.

De reacties hebben dit dusver ook bevestigd. FIJN!!

...als dit pas je tweede is, dan vind ik het helemaal uitzonderlijk. Ik zie je toekomstige projecten met interesse tegemoed.

 

Ik heb wel al meerdere messen gemaakt, maar dit zijn de eerste messen waarbij de vorm volledig gesmeed is (de holling is uiteraard wel gedaan op de bandschuurmachine).

 

..Is het niet mogelijk om je beeldmerk op het blad te etsen? Of wil je dat niet.

 

Eigenlijk precies om de reden die Richard geeft, heb ik dit niet gedaan.

De smeedhuid is al erg druk en ik denk dat het allemaal een beetje TE druk wordt.

Een slagstempel met mijn naam er in zou misschien beter op zijn plaats zijn.

Persoonlijk vindt ik dat sowieso het mooiste, dus daar moet ik toch echt maar eens achteraan (maar ja...zo kreng laten maken is belachelijk duur)

 

.. Lijkt een beetje asymmetrisch geslepen?

De foto is niet helemaal recht van voren genomen en is iets geroteerd waardoor dit inderdaad zo lijkt.

toch is hij symetrisch geslepen.

Misschien wel eens het proberen waard om zo'n mes te maken. Wie weet

[Loei]

Erg mooie messen! Top werk.

 

Wel lijkt de tang op het tweede mes mij wat dik, maar dat kan door de foto komen.

Het zou ook zo maar eens extra prettig kunnen scheren natuurlijk.

[rare kwast]

...we hebben ook nog bijna dezelfde vloer.

Dit is mijn tafel

Maar inderdaad, het lijkt wel veel op elkaar (het mes ook )

[rare kwast]

Erg mooie messen! Top werk.

 

Wel lijkt de tang op het tweede mes mij wat dik, maar dat kan door de foto komen.

Het zou ook zo maar eens extra prettig kunnen scheren natuurlijk.

Daar waar je je duim plaatst meet de Tang 10mm bij een dikte van 5,5mm.

foto geeft dan inderdaad een vertekend beeld.

[rare kwast]

Maar even een extra foto om het verschil in maatvoering te zien met de standaard messen.

 

Verstuurd vanaf mijn SM-G935F met Tapatalk

[Wolf]

Slagstempel lijkt me naar mijn mening inderdaad beter passen bij deze stijl dan een ets. Bij de kamisori zou je ook in de achterkant van het handvat wat kunnen maken, in de stijl van de oude Japanse stempels bv. maar dan met je eigen merk of wat dan ook.

[rare kwast]

Inmiddels zijn ze ook geplaatst op de markt..

 

Verstuurd vanaf mijn SM-G935F met Tapatalk

[rare kwast]

Tijd om weer eens wat te laten zien.

 

Ruim 2 weken geleden was ik begonnen met een stuk San Mai damast staal wat ik begin februari gesmeed had.

(Dag 1) Het damast was gemaakt van staalkabel van 4 cm doorsnee, wat vervolgens uitgesmeed was tot zo'n 8mm dikte.

Daarna 3 x dubbel gevouwen en weer opnieuw uitgesmeed tot 8mm en in 2 stukken geslepen om er een kern van ander staal tussen te doen.

Hiervoor had ik een oude vijl gebruikt.

Het pakket aan elkaar gesmeed en uitgewerkt tot een strip van 16x3 cm bij 8mm dikte.

Het resultaat zag er erg goed uit!

(Dag 2)

Vol goede hoop begonnen om de vormen van een mes er uit te halen. Smeden, zachtgloeien, slijpen, schuren en zo ben je weer 1,5 dag verder tot het punt dat je het mes kunt gaan harden.

 

(Dag 3)

Omdat ik de precieze specificaties van het staal niet wist, diende ik eerst goed uit te zoeken wat de kritische temperaturen zijn van dit staal en of het een olie hardend staal is of een water hardend.

Hiervoor heb ik gebruikt gemaakt van het overige stuk vijl en het rest stukje damast.

De hele dag bezig geweest met de oven om eerst maar eens de goede temperaturen te vinden en toen dus gaan harden.

Olie, water, brine (water met enorm veel zout erin),ik heb alles geprobeerd en de beste resultaten behaalde ik met Brine.

Alles verliep perfect en ik had er wel vertrouwen in dat het harden van het mes goed zou verlopen.

 

(Dag 4)

Smorgens de oven aan gezet.

Eerst het ruwe "mes" voor de laatste keer goed nagelopen of het echt recht was en zonodig nog wat bijgewerkt.

Eenmaal tevreden kon ik het gaan normaliseren.

Tot 3x aan toe het "mes" op kritische temperatuur brengen, warmte er goed in laten trekken en vervolgens buiten de oven laten afkoelen.

Vervolgens het afschrikmiddel opwarmen tot zo'n 50-60°C en alles klaarmaken voor het harden, het spannendste en belangrijkste onderdeel van messen maken.

Het mes moet in 3x gehard worden, hier behaalde ik de dag ervoor ook de beste resultaten mee.

Dus het mes weer op temperatuur gebracht en even later laten afschrikken.

Dit gaat gepaard met erg veel geweld kan ik wel zeggen, maar het zag er goed uit!

De 2e keer verliep net zo voorspoedig, ik begon al bijna een vreugde dansje te doen....

Tot de 3e keer.......

 

KAK!!!!!!

Er was tussen al het gebruis in het water ook een tik te horen.

Ik heb volgens mij de gehele buurt bij elkaar gevloekt...

En ja hoor, er was een lijntje zichtbaar in het staal....

 

Alles weg gelegd en mijn dag zat er wel op.

 

De scheur bleek dusdanig te zijn dat het mes maar verder bleef scheuren.

De volgende dag zag het er zo uit:

 

4 dagen werk gaan dus zo de prullenbak in.

Het is mij wel duidelijk waarom een mes van damast staal zoveel meer moet kosten als dat van een mono staal.

 

Toch geef ik het niet op en heb ik weer een nieuwe afspraak gemaakt bij een smederij om opnieuw damast te gaan smeden.

Ik mag daar gebruik maken van een grote veerhamer wat toch wel erg aangenaam werkt. (Met de hand lijkt het haast onmogelijk om dit te doen).

 

Om het verdriet maar te verwerken, ben ik vervolgens begonnen aan een nieuw mes.

Een mes van formaat gebaseerd op een sheffield-achtig mes( wade&butcher, GB) stond bij mij nog in de planning.

 

Gelukkig verliep dit keer alles zoals ik wilde!

Resultaat:

Een 9/8 mes van O2 staal, 1/2 hol geslepen.

Ligt erg lekker in de hand en door de geringe lengte van het blad (62mm), en het relatief lage gewicht van 89 gram, voelt het nog niet eens zo gek groot aan.

Ebben houten scales, wigje van blonde hoorn en gepind met bullseye ringen maken het voor mij af.

 

 

Deze morgen heb ik het mes voor het eerst getest en het voelde alsof er iets goed gemaakt moest worden door het verlies van het damast...een erg fijne scheerbeurt was dit!!!

 

Lang verhaal, maar ik wilde het toch ff delen!

Edited March 2, 2017 by Guest

[PI56]

Al doende leert men zeggen ze. Maar dat is toch wel balen van dat eerste mes. Wat heb je de tweede keer anders gedaan?

Je tweede creatie ziet er wel bruut uit hoor. Complimenten. Bijna net zo mooi als het mes wat je voor mij gemaakt hebt.

[Snuff]

Knap werk man!

[baha]

Netjes!!!

[rare kwast]

dank voor de complimenten!

@Pieter, het ging mis omdat het kabel damast een olie hardend stal is, en de oude vijl waterhardend.

Het kan goed gaan,zoals de dag daarvoor, maar het risico dat het kapot knapt is behoorlijk groot zoals je ziet.

 

Het mes wat ik daarna gemaakt heb, is van O2 staal waarvan ik de specificaties precies weet.

Veel minder risico op breken.

[Tony]

Complimenten man

[efsk]

Dank voor je verhaal en de foto's. Voor mij heel leerzaam.