Jump to content

Muziek


Snowmiss
 Share

Recommended Posts

Hüsker Dü, ook zoiets prachtigs. Minutemen trokken me niet zo. Mudhoney daarentegen ... Op een koninginnedag eind jaren 80 in de Melkweg gezien. Toen kon je je nog net bewegen in Amsterdam op zo'n feestdag.

Link to comment
Share on other sites

Haha, mudhoney stond altijd garant voor een goeie portie vermaak op en voor het podium. Ik heb ze meermalen gezien. Ze bestaan overigens nog steeds. De eerste keer dat ik ze zag was in het voorprogramma van Sonic Youth trouwens,in Nijmegen.

Link to comment
Share on other sites

Pret voor het podium ... Dat waren nog eens tijden. Helaas ben ik daar wat te oud voor geworden: sinds ik na een optreden van Lärm een jaar of 7 - 8 geleden met een gekneusde rib thuiskwam sta ik wat meer terzijde.

Hier moet ik opeens denken aan een metaloptreden eind jaren 80. Een toenmalige vriend van me was tamelijk stevig gebouwd en had zijn eigen vol behangen met noppen- en kogelriemen. Met enige moeite gelukte het hem het podium te beklimmen. Met een grote sprong dook hij richting publiek, dat keek omhoog, dacht "Help! Moby Dick!" en als de Rode Zee voor Mozes' staf week het uiteen. Vriend wijdarms en wijdbeens plat op de grond. Flats!

Hilarisch moment. Voor mij wel althans.

Link to comment
Share on other sites

 

Ik ben volgens mij de enige hier die dit genre mooi vind. Af en toe volume op 50 als er niemand thuis is, lekker dagdromen en terug denken aan vroeger. De tijd waarin je nog geen zorgen, verplichtingen en 'n voorbeeld functie had... HEERLIJK!!!

Link to comment
Share on other sites

Richard heb ook eens zoiets gezien bij een concert van Therapie? In Nightown (Rotterdam ) stond op de balustrade en zag ook een dikkere medemens op het podium klimmen, en een aanloop nemen, je zag de mensen rond het podium uitwijken en je hoorde gewoon boven de muziek een harde plof. Kon hier hartelijk om lachen, denkt hij iets minder zag hem na het nummer aan de zijkant van het podium tussen de menigte uitkomen hij had het dus ov er leeft. [sMILING FACE WITH SMILING EYES]

Link to comment
Share on other sites

  • 5 weeks later...

Luister nu naar de muziek van Sylvius Leopold Weiss (tijdgenoot van J.S. Bach), het grappige is dat dit het meest vertolkt word, door amerikaanse luit-spelers (Paul O'Dette, Hopkinson Smith en Robert Barto). ;)

Link to comment
Share on other sites

  • 2 months later...
Zit op de fiets met het achterwiel in de tacx naar de nieuwe plaat van Slayer te luisteren. Ik trek em niet, komt allemaal iets te geforceerd over.

 

 

Ik kan je mening alleen maar volgen. Tijd dat die mannen hun gitaren aan de wilgen hangen...

Link to comment
Share on other sites

 

Ik ben volgens mij de enige hier die dit genre mooi vind. Af en toe volume op 50 als er niemand thuis is, lekker dagdromen en terug denken aan vroeger. De tijd waarin je nog geen zorgen, verplichtingen en 'n voorbeeld functie had... HEERLIJK!!!

 

Nee hoor, mag van mij eigenlijk allemaal nog wat harder :P

Link to comment
Share on other sites

Luister, Roland twee keer mogen ontmoeten en het lijkt me een fijne rustige man die bij de open haard een glaasje madera met een zout stengeltje nuttigt, deze muziekkeuze verraste me compleet maar ja een enkeling met een ietwat afwijkende keuze daar reageer je niet op toch?

Maar er is iemand die zich met deze "muzak" op volume stand 50 aan dagdromen overgeeft :shock:

Het klinkt zo lief maar is een beter woord niet je jeugdige nachtmerries :lol::lol::lol:

Link to comment
Share on other sites

Gave Hoes uit 1980, erg toepasselijk op dit Shaving Forum :)

 

 

Dit is een van de beste platen van de Priest. Grijs gedraaid toen ik jong was.

 

En helaas, nog steeds niet bekeerd.....\m/

 

In juni maar weer eens naar Dokkum voor de open air. 8-)

Link to comment
Share on other sites

  • 1 month later...

Ik heb Emerson Lake & Palmer nog live gezien in Londen zo'n 5 a 6 jaar geleden. Indrukwekkende figuur, die Emerson. Om mijn vader (die toetsenist is) te citeren: "hij verkrachtte letterlijk zijn keyboards" :)

Link to comment
Share on other sites

Dat was in 2010 het High Voltage Festival. Uniek om twee redenen de eerste keer dat ze sinds lange tijd weer met zijn drieën op het podium stonden en ten tweede, ook de laatste keer dat ze dat deden daarna is er nooit meer een reünie van ze geweest.

Ik zou samen met vrienden hier naar toe gaan echter door ziekte heb ik af moeten haken nog steeds om bovengenoemde reden een groot gemis.

Ook over zijn instrumenten heen lopen, omgooien en er messen insteken niets was te gek, ja die jaren 70 toch :lol:

Link to comment
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
 Share

×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.