Jump to content

Die Qual der Wahl


roef

Recommended Posts

Na afgelopen week mijn Jnat verkocht te hebben ben ik nu op zoek naar een nieuwe finisher.

 

Dacht dat ik na wat grasduinen op verschillende fora wel tot een keuze zou kunnen komen maar dat is dus nog niet gelukt.

Clint Eastwood heeft ooit in de rol van Dirty Harry eens de volgende uitspraak gedaan: opinions are like assholes- everybody's got one.

Dit blijkt ook zeker het geval te zijn inzake meningen en adviezen die je op de fora kunt vinden over finishers.

Hele volksstammen zweren bij natuurlijke stenen ( Jnat/Coticule/Thuringer/Norton enz) terwijl er ook velen zweren bij kunstmatig

vervaardigde stenen ( Naniwa/Shapton/Gokumyo), het is derhalve niet makkelijk om in dit oerwoud van meningen de juiste weg te vinden

Bij natuurlijke stenen schijnt de leerkurve erg lang te zijn en is het vinden van een goede steen en slurrymaker niet eenvoudig, bovendien moet je naar mijn mening veel verstand van de verschillende stenen hebben voordat je een goede keuze kunt maken, zie op verschillende fora veel mensen die de kast vol ( en de bankrekening leeg) hebben met natuurlijke stenen en pas na veel experimenteren er achter waren welke steen voor hen het beste werkte.

Een veel gehoorde klacht over kunstmatige stenen is dat je, zeker bij grit 15.000 en hoger, je weliswaar een super scherpe snede kunt creëren maar dat het niet prettig is om mee te scheren en dat er minimaal een nabehandeling met Crox moet plaatsvinden om het mes scheerbaar te maken.

Voor mijn gevoel nijg ik het meest naar kunstmatige stenen gezien mijn ervaring met mijn Chosera ( 2000/5000/8000), vraag me echter af wat een verstandige keuze zal zijn, een Naniwa SS ( of opvolger) 12.000 of een Shapton 16.000 dan wel Gokumyo 15.000

 

Zou het op prijs stellen indien mijn mede forumleden hun ervaringen hieromtrent met mij zouden willen delen.

Link to comment
Share on other sites

Nani 12K is prima maar vereist voor mij wel een nabehandeling met diamant pasta om 'm uit te smoothen.

Shapton 16K vind ik een te fragiel en scherp gevoel.

Een 15K natuursteen is vele malen smoother, maar levert naar mijn mening iets in aan scherpte.

Link to comment
Share on other sites

Ik gebruik op dit ogenblik na mijn Gukumyo 20k het liefst nog een oude Thüringen of een tomo op mijn Ozuku voordat het mes naar het leer gaat. Maar ik blijf experimenteren, dat is ook de lol ervan. Over een aantal maanden zal ik wel weer een andere voorkeur hebben.

 

Tony

Link to comment
Share on other sites

Ik heb een tijdje geleden een Jnat (Nakayama) gekocht als finisher voor na de coticule.

 

Deze week een botan nagura en een andere tomo nagura overgenomen van buffel om wat mee te experimenteren.

 

Hoe komt het dat je je Jnat verkocht hebt?

Link to comment
Share on other sites

ik gebruik na de chosera 10K de Suehiro Gokumyo 20K. Daarna alleen zuiver leder en dat geeft een goede zachte snede voor mij.

 

Al een tijdje aan het experimenteren met Cubic Boron Nitride 0.5µ - 0.25µ - 0.125µ na de SG en dat geeft net dat beetje extra. Daarmee bedoel ik dat het voor mij althans mogelijk is om te beginnen scheren ATG zonder haperen. Ondergrond die ik daarvoor gebruik is kalfsleder. Daarmee duurt het voor mij maanden voor ik een mes een touchup moet geven.

 

Ik hou het bij synthetische spullen omdat ik niet zo'n fanaat ben van slijpen en graag heb dat ik herhaalbare resultaten kan bekomen, iets wat bij natuurlijke stenen ook mogelijk is maar voor mij althans vereist dat ik heel regelmatig slijp om het in de vingers te blijven houden.

Link to comment
Share on other sites

Gezien de voorgaande betogen kan ik het niet onderdrukken te pogen om het bereiken van het doel, een scheerklaar mes, te ontmythologiseren.

 

In mijn gedachte is de snede van een mes een rekenkundig/natuurkundig resultaat. Het staal is bepaald. De geometrie van een mes is bepaald. Het mes heeft een geometrie die binnen beperkte grenzen zich verhoudt als 1: 4 (dikte rug staat tot breedte mes).

 

En daarna rest in mij beleving niets anders dan het bereiken van het doel:

 

a. de snede van een mes dient te eindigen in het waarneembare absolute nul; het niets;

b. ik neem na vaststelling van a. een facet waar dat eruit ziet als de tafel van een briljant geslepen diamant.

 

En al het overige is persoonlijk sentiment.

 

En ik bereik a. en b. na toepassing van een (na in eerste aanleg een reeks van Naniwa's wanneer ik een ploeg ontmoet) 16K (Shapton) (mag ook een andere 12K; 15k; 20K zijn) gevolgd door in mijn geval een Japanner.

Ik had daar vroeger niet zoveel mee. De berichtgeving daarover was te dweperig en onberedeneerd geëmotioneerd en maakt mij dus wantrouwend.

Maar zoals eerder bericht vind ik een Nakayama Maruichi een sprongetje voorwaarts. Verwennerij.

 

Hebben we het perfecte 16K resultaat bereikt dan gaan we dit vanzelfsprekend in de volgende instantie aanvullen met een Crox behandeling. Crox heeft een fijnheid van .5 micron. Of de toepassing daarvan leidt tot smoothness of tot verdere scherpte laat ik in het midden. Maar het is in het stappenplan een niet te missen onderdeel (van 16K/30K naar .5 micron! Raadpleeg je conversietabel!).

 

En daarna schoon leer. Strop tot je erbij neervalt. :) Wat diamanterigs er tussendoor waar Ron (ik ook in het verleden) mee experimenteert is verdomd leuk. Maar dan moet je gaan voor .25 micron. Anders schiet het niet op na de Crox.

 

Doel en strekking van deze poging tot ontmythologisering is het navolgende. Ik vind het vervelend dat alle binnenkomers elke keer weer tegen de zelfde dilemma's aanlopen. En hier niet uitkomen.

Laten we toch het bereiken van het scheerklare doel eenvoudig houden. Als de kortste weg van A. naar B. Een rechte lijn. Zonder meanderende kul in dat traject.

 

En dat betekent, ik herhaal, een prima bevel. Dan naar 16K met een uitstekende techniek. En daarna als het kan wat verwennerij. Maar ook bij gemis van dat laatste, naar de Crox en vervolgens zonder verder gekloot naar het schone leer. En dan geldt er een motto. Strop totdat je erbij neervalt.

 

J

Link to comment
Share on other sites

Oh, en ik vergeet te zeggen, voorgaand betoog is geen theoretische verhandeling. Het is een verslaggeving van bevinding. Die ik iedere ochtend in mijn badkamer voor de spiegel opnieuw bevestig.

 

J

 

Ik voeg daar aan toe dat een 30K steen gelijk staat aan 0,49 micron. Dus na een dergelijke steen naar 0,5 micron Crox, voegt denk ik niets aan de scherpte toe, doch naar wordt betoogd, wel aan de "smoothness".

Link to comment
Share on other sites

Nou. Bij mij geen Qual der Wahl kan ik u melden. Heden in ontvangst mogen nemen:

DSC00894.JPG

 

Na afneming van het deksel worden we gelukkig van de aanblik van:

DSC00895.JPG

Een Charnley Forest finisher. Te gebruiken met olie of water (met een tikkie zeep).

Afgelopen week duidde de messentrekker een Robert Klaas 6/8 aan. Deze trok wat en leek een touch-up nodig te hebben. Zojuist eens lekker over de steen gehaald (met sopje) zodat ik morgen de messentrekker eens straal ga negeren om te zien hoe meneer Forest meneer Klaas heeft opgeknapt.

Blij, ik.

Link to comment
Share on other sites

Het juiste woord is denk ik "gnuif" :-)

Dit is een serieuze aanwinst. Gister de Klaas 50 slagen zonder druk over dit steentje en daarna 100 leer (geen CrOx). Heden 50x leer (ook geen CrOx) en een hele serieuze DFS.

Nu al zn geld meer dan waard, die steen.

Link to comment
Share on other sites

Als geschreven een Charnley Forest. Afkomstig uit een Engelse heuvel. Deze stenen worden sinds eind 19e eeuw niet meer gedolven. Ze zijn keihard en dus lastig te bewerken en glad te krijgen, en schijnen tamelijk langzaam te zijn (hoewel je met iets aan slijpmodder het proces natuurlijk wel kunt versnellen. Maar ja, hoe maak je dat dan weer, je gaat toch niet met je DMT over een steen als dit...). Met water en een tikkie zeep zou je uit moeten komen op rond de grit 15000.

Link to comment
Share on other sites

Enige tijd terug per ongeluk wat info over tegengekomen wat mijn interesse wekte. Doorgegaan met me inlezen, en rondgekeken. Het was dus wel een gerichte zoekactie. Meestal echter zijn ze wat aan de prijs en komt er ook nog een half jaarsalaris aan porto bij. Deze was betaalbaar en op 20 minuten autorijden afstand.

Link to comment
Share on other sites

Als geschreven een Charnley Forest. Afkomstig uit een Engelse heuvel. Deze stenen worden sinds eind 19e eeuw niet meer gedolven. Ze zijn keihard en dus lastig te bewerken en glad te krijgen, en schijnen tamelijk langzaam te zijn (hoewel je met iets aan slijpmodder het proces natuurlijk wel kunt versnellen. Maar ja, hoe maak je dat dan weer, je gaat toch niet met je DMT over een steen als dit...). Met water en een tikkie zeep zou je uit moeten komen op rond de grit 15000.

 

Efsk, wat voor soort zeep gebruik dan je op de Charnley?

Link to comment
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.