Jump to content

Koraat Schorkopf na Intermezzo


joostmoree
 Share

Recommended Posts

Dik twee weken geleden vlak voor mijn vertrek richting Dolomieten viel hij op de vloermat. Vorige week woensdag heb ik de afwerking gaandeweg opgepakt.

Gezien de bruutheid van het mes was ik niet voornemens veel aan het staal te doen. De nog zichtbare machineslag en de rustieke uitstraling van de tang hoorden in mijn beleving bij het mes.

De oefeningen van Ramon echter inspireerden mij om toch wat aan de tang te gaan klungelen.

Hoe was die uitdrukking ook weer? O ja! Bezint eer ge begint. Het is af en toe maar goed dat we ons niet bezinnen voordat we beginnen. Want er zijn zo van die daadzaken die dan nooit een aanvang nemen.

 

De patina-achtige laag was vlot verwijderd. Maar wat kwam er toen naar boven? De tang was niet vlak. En vervolgens begon de martelgang van kromme Leendert waarbij vergeleken de Voetreis naar Rome van de heer B. Aafjes overkomt als een wandelingetje over de boulevard en die zich pas liet afsluiten toen het mes gisteren naar de stenen kon worden gebracht. En de firma Hornbach heeft een piekomzet geboekt doch geen schuurpapier meer.

Toen de tangslag was gewonnen kon ik de aanvechting niet onderdrukken om dan ook maar het lemmet aan te pakken.

 

En toen naar de werkhoek. Een mooi restantje Grenadille opgepakt. Na enige uren klussen monteerde ik de volgende dag voor het uittekenen van de wedge het mes tussen de scales waarbij ik bespeurde dat het mes zich een beetje “floppy” tussen de scales gedroeg. Het aandraaien van het microboutje/moertje bracht daar geen verandering in. Waar het wel verandering in bracht was de toestand van het haarscheurtje. Dat zat bij het pivotgaatje en had ik niet eerder waargenomen. Ten tijde van die waarneming had het euveltje de allures van een scheur aangenomen.

Dat bracht mij in een gemoedstoestand die bijna leidde tot de aanvang van een lange monoloog met Onze Lieve Heer die niet als een gebed kwalificeert.

 

’s-Avonds nieuwe scales getekend. De Grenadille was op. Cocobolo dan maar? Nee, dat werd hem niet.

Het werd Black and White Ebony. Dat heeft een aantal vervelende eigenschappen. Het is bijna niet te verkrijgen en erg duur. Daarnaast heeft het altijd scheurtjes zodat je gedwongen bent veel hout te gebruiken voor weinig scales. Voorts is de tekening van het hout bijna altijd zo warrig en beperkt dat het niet lukt om beide scales als elkanders spiegelbeeld voort te brengen als je niet met 80% afvalhout wilt blijven zitten.

En, wat het ergste is. Daar waar zich de zwarte tekening van het hout bevindt, is het hout een stuk harder dan de blonde gedeelten. En schuurpapier heeft de neiging om meer van het blonde materiaal af te nemen dan van het donkergekleurde. Richels dus.

 

En toen de wedge. Deze moest om het geheel een “koude”uitstraling te geven van aluminium worden. Ik heb geen 5 mm dik alu. Maar vijf is twee maal 2,5. Ik had geen brede strook op voorraad maar wel een stuk hoeklijn. Gezien de maatvoering daarvan en mijn werkmethodiek liep ik tegen een beperking aan.

Ik pleeg zoals ik eerder schreef de ruwe wedge met overmaat in de scales te monteren waarna met de afwerking daarvan samenvallend de uiteindelijke vormgeving aan de teen van de scales wordt verleend. Die montage geschiedt door middel van acrylaatlijm. Stoeien met esters van acrylzuur. Ramon meldde mij een probleem dat dat stoeien bij hem niet tot innig verstrengelde resultaten leidde. Ik heb hem daarop een panacee aangereikt.

Om het kort te houden, deze panacee werkte bij mij nu ook niet. Helemaal niet. Polymerisatie ho maar. Geen hechting. Niet tussen de aluminiumdelen en evenmin aan het hout. Wat ik ook ondernam het brak los. En elke keer weer een losgelaten deel opschuren en ruwen. Uiteindelijk zaten de twee aluminiumdelen behoorlijk aan elkaar vast. Maar hoe de contouren zouden uitpakken na bewerking lag in de schoot der Goden verborgen. Ik heb er niet aan kunnen ontkomen om een microbolt/nut toe te passen. Black and White Ebony laat zich verlijmen noch van een laklaag voorzien. Schuren en ontvetten helpt niet.

 

De afwerking impliceert het verwijderen van relatief veel metaal. 5 mm aluminium ontmoet de bandschuurmachine. Als ervaringsdeskundige ben ik er achter gekomen hoe je normaal niet meer te lossen acrylaatverbindingen kunt verbreken. Door de boel te verhitten.

En dat doet die bandschuurmachine helaas ook. Met als gevolg dat alles repetitief uit elkaar flikkert. Remedie: beurtelings 5 seconden schuren en 5 seconden dompelen in een biertje. Water kan ook.

 

Na afwerking kwamen door het vele geknoei, slijpen, bijslijpen en schuren van de twee plaatjes, de navolgende gebreken aan het licht die niet meer herstelbaar zijn. Want de hele handel zit nu geramd. Ik heb iets aan 100% vlakke versmolten passing van de beide delen met het overdoen van het overdoen na het opnieuw doen, prijsgegeven. Zoals ik in de topic Intermezzo al heb getoond en Ramon er terecht meteen op sprong. En de beide delen zijn iets asymmetrisch ten opzichte van elkaar.

 

Maar goed, ik ben er ternauwernood aan ontsnapt dat ik over de gierende kam der waanzin werd gedreven.

 

Bijgaand een paar plaatjes. De scheerbeurt vanmorgen was immaculaat. Bijna beangstigend. Want je hoort niks. Het mes is zo eenvoudig in de bediening dat je voordat je het weet nonchalant wordt. Ik ken dat fenomeen van de 1/4de hollow breeje jongens. Silent assassins. En deze near wedge voert de bende nu aan. Ik ben definitief gevallen voor dit type.

 

Ik poog te reconstrueren waarom in de historie de hetze en de pleuris richting 100% hol slijpen, is losgebroken. Ik weet wie dat het eerste op grote schaal deed. Ern. Maar wat was de drijfveer? Anders dan de massa fabrieksproducten lijkt het er op dat we weer terug gaan naar de basis. De near wedges. Ze scheren onovertroffen. Waarom is dat concept ooit verlaten? Ach, hierop hoeft niet meteen naar een antwoord te worden gezocht. Dit is afsluitend zomaar wat zondagnamiddag gemijmer met een lieve vrouw en een korenwijn onder handbereik.

 

J

 

PS. Nog even nadenken hoe ik de volgende precies wil hebben. En dan zal ik een berichtje sturen aan Ulrik. Want ik vind dit wel erg boeiend. Volgende keer iets met G10? Of Elforyn? Iemand daar ervaring mee?

Edited by Guest
Link to comment
Share on other sites

De tang was niet vlak.

 

Dat moet inderdaad een heel vervelend werk zijn geweest en zoals later bleek zijn er van die dagen dat je beter in je luie stoel was blijven zitten.

 

Dat bracht mij in een gemoedstoestand die bijna leidde tot de aanvang van een lange monoloog met Onze Lieve Heer die niet als een gebed kwalificeert.

 

Ik moet je teleurstellen, het had toch niks uitgehaald want ook daar is het een vrouw die de plak zwaait!

 

Het werd Black and White Ebony.

 

Zoals je zelf aangaf zeer moeilijk, echt iets voor gevorderden zeker gezien de prijs maar als het slaagt O zo mooi! Ik vermoed dat dit waarschijnlijk niet voor herhaling vatbaar is gezien alle problemen waar je tegenaan liep, raar dat dit hout zich niet laat verlijmen of lakken. Ik heb wel eens gelezen dat mensen het een week of twee onder vacuum impregneren (maar soms later toch nog problemen hebben met scheurtjes).

 

En dat doet die bandschuurmachine helaas ook. Met als gevolg dat alles repetitief uit elkaar flikkert. Remedie: beurtelings 5 seconden schuren en 5 seconden dompelen in een biertje. Water kan ook.

 

Man man het heeft je echt niet meegezeten :shock: Eén dezer maanden beland dit mes volgens mij terug op de operatie tafel?

 

De scheerbeurt vanmorgen was immaculaat. Bijna beangstigend. Ik ben definitief gevallen voor dit type.

 

Het is niet dat ik momenteel zoveel messen bezit maar heb er toch flink wat in handen gehad en kan je bijtreden in je enthousiasme, het duwt een paar favorieten toch een bankje achteruit. Heel opvallend is dat ze in de US blijkbaar niet erg veel op hebben met Ulrik's werk, tja lovende woorden vermijden want mensen zouden wel eens zijn spulletjes gaan kopen in plaats van hun superieure messen :)

 

PS. Nog even nadenken hoe ik de volgende precies wil hebben. En dan zal ik een berichtje sturen aan Ulrik. Want ik vind dit wel erg boeiend. Volgende keer iets met G10? Of Elforyn? Iemand daar ervaring mee?

 

Het schijnt erg zacht te zijn en kan beter met de hand bewerkt worden dan met een bandschuurmachine. Met G10 zijn ook mooie dingen te maken, how about jade ghost met eventueel een anders gekleurde wedge?

 

De foto met de donkerste kant vind ik het prachtig dat het zwarte gedeelte net overeenkomt met de opening waar de jimps zich bevinden. De andere kant mag er ook wezen, alleen vanwaar het verschil in kleur hiervan tussen de twee foto's? (andere belichting of is er nog iets mee gedaan tussenin?).

 

O ja als je dit soort foto's blijft publiceren (steun op eerste foto) vind je het dan gek als ze vragen of je met de anaconda een flesje bier kan openen en ik die dacht dat Belgie het bierland bij uitstek was ;)

Link to comment
Share on other sites

Als je gebruikelijke eruditie zich uitstrekt tot een goede litanie kan ik me zo voorstellen dat onze lieve Heer Zijn Eigen licht bestolen voelt nu je je monoloog niet gehouden hebt, zelfs al had deze ten koste gegaan van Zijn goede naam. Gelukkig is Hij alwetend en kan Zich dus, bij wijze van schrale troost, enige voorstelling maken.

 

Het ontbreken van spiegeling in de tekening van de beide scalehelften doet mijns insziens geen afbreuk. Al naar gelang je bui draai je m om ;-) Verrassend was het wel, als derde foto opeens een licht mes.

Even vroeg ik me af waarom geen messing microbolts, maar ondanks een hoofd vol snot zag ik in dat je keuze het mes en de wedge goed complementeert.

 

De groffe jimps die door het daumenloch doorlopen naar de hiel zijn minder grof en bruut dan ik vooraf had gedacht. In plaats daarvan zijn ze erg mooi en ondersteunen ze het mes. Ik merk dat ik een daumenloch sowieso wel mooi vind in een mes trouwens.

 

Verders moet gezegd: hoewel je beschrijving van Hellevaart niet bijdraagt kan ik een zekere jaloezie ten opzichte van je vaardigheid met figuurzaag en schuurblokje niet onderdrukken.

 

De eerste foto overigens laat zien waarom deze scalevorm klopt.

Link to comment
Share on other sites

Ron,

Even off topic.

 

Je schreef: "joostmoree schreef: Dat bracht mij in een gemoedstoestand die bijna leidde tot de aanvang van een lange monoloog met Onze Lieve Heer die niet als een gebed kwalificeert."

 

En je reageerde daarop met: "Ik moet je teleurstellen, het had toch niks uitgehaald want ook daar is het een vrouw die de plak zwaait!"

 

Een beetje blasfemie moet kunnen. Je zit er naast. De Heilige Maagd Maria is op het ogenblik afwezig wegens vakantieverblijf te Lourdes. Want daar was zij nog nooit eerder geweest.

 

Alleen toegewijde papen als ik mogen dit soort bevindingen opschrijven. Ook op Zondag.

 

J

Link to comment
Share on other sites

En je reageerde daarop met: "Ik moet je teleurstellen, het had toch niks uitgehaald want ook daar is het een vrouw die de plak zwaait!"

 

Een beetje blasfemie moet kunnen. Je zit er naast. De Heilige Maagd Maria is op het ogenblik afwezig wegens vakantieverblijf te Lourdes. Want daar was zij nog nooit eerder geweest.

 

Nee, nee je begrijpt me verkeerd. God is een vrouw.

Link to comment
Share on other sites

offtopic: Jullie losse flodders tussendoor maken mij aan het lachen. :lol:

 

ontopic: die mooie straights (met hun verhaal) die er telkens voorbij komen, maken dat ik gewoon sprakeloos blijf en zelfs vergeet om mijn bewondering te schrijven terwijl ik de foto's bekijk en het verhaal lees.

Link to comment
Share on other sites

Joost, respect voor ambacht, mooie oude en nieuwe messen ect zien wij bij jou. En wat zie ik dan??? Een blikje bier? Kan niet. Gewoon een flesje maar liefst een beugel. Als als Grolsch dan niet goed is dan een beugel van een lokale brouwer. Zit er vast een in Delft oid.

Link to comment
Share on other sites

:D:D:D Kogel, je hebt gelijk!. Het is vreselijk. Ik moest nog een foto maken. Ik werk altijd vanachter het damesbureautje van mijn vrouw. En daar viel net het licht voor het plaatje. Ik moest Koraat ergens opleggen. En Ron baalt van mijn verbronsde kinderschoentje dus dat was geen optie.

Het is nog erger. Ik houd er van om bier uit een blikje te drinken. In plaats van uit een glas. Dat doe ik als ik bezoek heb.

En dan blikjes van een halve liter. Want van kleiner word ik nerveus.

Het kan nog veel erger. De blikjes zijn van de Aldi. Daar zit Bavaria bier in. En om een of andere reden vind ik dat erg lekker.

Maar in de stad drink ik altijd Belgische biertjes. Uit een glas.

 

J

Edited by Guest
Link to comment
Share on other sites

En Ron baalt van mijn verbronsde kinderschoentje dus dat was geen optie.

 

Je bent vanavond wel lastig ;) krijg ik nu de schuld :lol:

 

Het is nog erger. Ik houd er van om bier uit een blikje te drinken. En dan blikjes van een halve liter. Want van kleiner wordt ik nerveus.

 

Daarmee stijg je dan weer in mijn achting, neem er nog eentje en morgen aan de ontwerptafel!

Link to comment
Share on other sites

Iekkkk bier uit blik!! Hoort uit een beugel . ;)

Drinkt lastig hoor, bier uit een beugel :D .

 

Joost, zoals eerder vermeld, wederom een meesterstukje. Zonde van het blackwood, maar dit ebony staat bijzonder fraai. Zeker in combinatie met die aluminium wedge. Ik zat nog wel te denken of het mogelijk zou zijn om het aluminium met de te verlijmen vlakken te vlakken op schuurpapier met een hele hoge grit op een glasplaat. Op die manier vlak je deze, en zou denk ik de ruimte tussen de plaatje minimaliseren. Maar dit is natuurlijk detail- en mierenneukerij van de bovenste plank :D

 

Voorlopig ben ik positief afgunstig, en hoop dat mijn "Koraat-oefening" net zo fraai zal lukken.

Link to comment
Share on other sites

Bedankt voor je leuke reactie Ramon!

Het vlakken van de aluminium plaatjes, "driehoekjes" i.c., is in eerste instantie niet zo'n probleem. Je lijmt immers eerst de twee aluminium delen en de lijmvlakken daarvan zijn in principe na het uitzagen op een braam na, al vlak, met dien verstande dat je altijd met wat grover schuurpapier moet eindigen om de gladheid weg te nemen die de lijmpoging tot een illusie terugbrengt. Geen hechting. Vervolgens ga je de beide buitenvlakken behandelen totdat de vereiste dikte van het pakkettje is bereikt.

Mijn knoeierij is het resultaat van het elke keer losbreken van de aluminium vlakken, waarna er lijm residu van de vlakken moest worden geschuurd alvorens een volgende poging kon worden ondernomen. En een verbroken lijmvlak van acrylaatlijm is bikkelhard. En dan moet je meerdere keren heraanvangen met schuren. En je weet, het foutjes op foutjes stapelen neigt er toe dat het eindresultaat gekwadrateerd cumulerende fouten als eigenschap herbergt.

En mijn werkmethode brengt met zich mee dat de fout - het niet "vacuum"passen - pas manifest wordt na de afwerking die gebeurt als de zaak al compleet is gemonteerd.

 

Na kennisneming van jouw Koraat exercitie middels het lichten van een tipje van de sluier heeft mij reeds nu voor alsdan voor afgaande aan uitgebreide publicatie overtuigd van een resultaat om je vingers bij af te likken.

 

Bij de weg, ik vernam dat je stenen er eindelijk zijn. Ik trap een open deur in maar vergeet niet bij het bevel zetten en daarna tot je gaat finishen, te tapen. In het begin met twee laagjes. En boven de 10K is een laagje voldoende. Croxen en naturel stroppen zonder tape.

Daarnaast heb ik gemerkt dat de Schorkopf (bij mij!?) op de snede een iets grotere smile heeft dan de 1/4 holle Geradkopf met notch (jij kunt dat niet vergelijken). Ik ben tot de conclusie gekomen dat het nodig is wanneer je een bevel-facet wilt hebben dat van tang tot aan teen even breed is - en wie wil dat niet? - je van meet af aan een X-stroke dient toe te passen. Bedenk dat een bijna wedge een prominent facet aanneemt. Een lust voor het oog overigens.

 

Happy go lucky!

 

J

Edited by Guest
Link to comment
Share on other sites

Ha Joost,

 

Ik ken het probleem van de gelaagde wedge van hout en aluminium, en het daardoor fout op fout moeten stapelen, inmiddels maar al te goed. Mijn wedge is minder geslaagd als die van jou. Ik zie dit maar als een leerproces om een volgende poging beter te laten slagen. Inmiddels staan de scales zich vol te zuigen met olie. Dus later vandaag eindelijk de onthulling (hou je mailbox maar in de gaten ;) ).

 

Bedankt voor de tip voor wat betreft het slijpen. Ik had bij elke volgende steen nieuwe tape aangebracht, maar slechts één laag. Ook heb ik cirkels gebruikt en daarna elke steen afgesloten met X-strokes. Ik zal je advies ter harte nemen voor de Koraat.

Link to comment
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
 Share

×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.