Jump to content

Anaconda


joostmoree
 Share

Recommended Posts

Ik ontving vlak voor mijn vertrek naar de Dolomieten een bericht van Stuart Kerr (Boxer razors) uit Brisbane.

Stuart is een eigenzinnige razor bouwer die grensverleggende producties op zijn naam heeft staan. Hij is geen full time messensmid als UlrikBeyer (Koraat) en maakt niks vanuit een Rohling en begint altijd from the scratch na uitgebreide gedachtewisseling. En na die uitwisseling moet je zeker op een half jaar rekenen eer er een product loskomt. Je kunt hem op Facebook vinden.

 

Pakkumbeet een jaar geleden was ik gecharmeerd van een mes van hem en dat heeft na plezierig communicatie geleid tot het voortbrengen van de Goliath uit mijn forum publicatie David And Goliath. Jullie wel bekend. Een mes dat in het voorontwerp wat korter was maar wat na nader overleggen de lengte heeft gekregen van mijn langste Friodur en de geschiedenis is ingegaan als: “The huge One”, een van mijn beste ¼ hollow scheerders. Als memo nogmaals hierna het derde plaatje.

 

Afgelopen najaar, lang voordat Koraat in het vizier kwam, vond ik het tijd voor een nieuw project. Williams had ik wat voor me uitgeschoven. Dat is september 2014 geworden. Het werd overleg met Stu. Ik had al een tijd zitten kijken naar een “ugly “ project van hem genaamd: “The snake”. Zie:

 

En toen ontstond er een hele uitgebreide discussie. Op mijn mededeling aan Stu dat ik van dat ontwerp was gecharmeerd drong hij er sterk op aan uitgebreid mijn gevoelens en bevindingen te verslaggeven en daarbij gedetailleerd te vermelden wat voor emoties dit ding bij mij opriep. Daar somde ik ondermeer op, macht en positieve agressie. Daarop is hij als ontwerper aan de gang gegaan. En omdat er al een Huge One was, is hij overgestapt op de alles overtreffende trap. En ik heb hem daarbij als schepper zijn gang laten gaan. Alhoewel ik van elke productiestap een of meer plaatjes ontving is mijn enige nadrukkelijke invloed geweest de keuze van de wedge waar Stu zonder enige aarzeling in mee is gegaan en het etsen.

 

Hij heeft alle eigenschappen van de Huge One en The Snake op een rij gezet en heeft de emoties macht en agressiviteit geïnterpreteerd en dat allemaal in een mix vertaald in de Anaconda. Een 9/8ste Monster in zeer bedreigende ugliness als ik hier een onvertaalbaar Engels woord mag bezigen.

 

Die eigenschappen zijn zwaar benadrukt door het donker etsen van het mes met daar tegenover wit micarta scales. En de kilheid van aluminium als wedge.

Het ultieme razernij verbeeldende Ding zal worden verzonden zodra een op maat te maken doos klaar is. Ik verhul niet dat ik er erg naar uitzie. Stuart laat ieder door hem gemaakt mes proefdraaien op zijn eigen baard van een paar dagen. Hij is zeer enthousiast over de scheerprestaties.

Bijgaand een paar plaatjes.

Jullie reactie zal niet mals zijn verwacht ik. Niks zoete harmonie. Niks elegantie. Een variant op een pitbull komt tevoorschijn zodra je het mes uit de scales tilt!

 

In ieder geval staat vast dat er hiervan geen tweede exemplaar in een badkamerkastje ligt te verstoffen!

 

Dit bericht is een parafrasering van een e-mailbericht dat ik voor mijn motortocht aan een paar forumleden toezond. De reden dat ik niet direct een bericht op het forum heb geplaatst is dat ik wilde voorkomen wegens mijn afwezigheid niet te kunnen reageren.

Bedoelde forumleden hebben uitgebreid van hun gevoelens laten blijken. Wat hun bevindingen waren houd ik onder de pet om de discussie op het forum “onbevlekt” te laten starten.

 

Wie eerst?

 

J

 

PS In een andere actuele draad somt Antonius een aantal antwoorden op, op de vraag: “Waarom scheren met een open scheermes?”

Ik voeg daar nog een antwoord aan toe: Gewoon omdat je ambachtelijke kunstenaars in de gelegenheid moet stellen om Anaconda’s voort te brengen.

Edited by Guest
Link to comment
Share on other sites

Ik moet m'n mond houden :lol:

Ik zou de tip willen meegeven van eerst echt goed naar het mes te kijken en nog eens te kijken en even over nadenken vooraleer jouw idee erover hier neer te pennen (en ik denk dat je de schrijver van dit draadje plezier doet als je ietwat meer neerpent als alleen maar mooi of lelijk).

Link to comment
Share on other sites

Wow! Vooropgesteld: het is niet mijn kopje thee, met name door de onconventionele barbersnotch.

Echter: het vakmanschap straalt er van af! Dat hier geen dertien in een dozijn messenbouwer in de weer is geweest lijkt me ook meer dan duidelijk.

Overigens had ik gezien de curve van de scales niet de kaarsrechte snede verwacht die het mes heeft, ik verwachtte een smiling big chopper :D

Ik ben heel benieuwd naar je relaas als je het mes ook daadwerkelijk in je handen hebt gehad en er mee geschoren hebt.

Link to comment
Share on other sites

Ha Marcel!

Voor zover ik kan overzien bevindt er zich in het hele oeuvre van Stuart Kerr geen enkel "smiling" snede. Niet de geringste afwijking van vlak als het loopvlak van een vandiktebank. Ik denk zelfs dat als je aan Stuart zou vragen een smile aan te brengen, hij dit zou weigeren, onder het motto: "Als je een Wade &Butcher wilt hebben moet je niet bij mij zijn." ;)

Ander voorbeeld van vlak:

http://boxercustomrazors.com/88-spanish-point-blue-twill/# en

http://boxercustomrazors.com/88-spanish-point-light-green-g10/ en

http://boxercustomrazors.com/galleries/6_8-spanish-point/#prettyPhoto[Gallery]/4/

 

J

 

PS Rechtsboven op de X klikken voor de mooiste blow ups

Link to comment
Share on other sites

Overigens had ik gezien de curve van de scales niet de kaarsrechte snede verwacht die het mes heeft, ik verwachtte een smiling big chopper :D

 

Ik vind het wel mooi eigenlijk, de rug van het mes heeft een kromme, de neus en de hiel ook, overal ronde lijnen en dat wordt dan bruut afgekapt door de snede. Overal verkapte aggressie en opeens niks meer verkapt.

De grootste verrassing voor mij was eigenlijk hoe ontzettend sierlijk het mes eigenlijk is. Macht, aggressie en anaconda zijn nu niet termen die ik met sierlijk in verband had gebracht, maar dit mes combineert ze wonderwel.

Link to comment
Share on other sites

Joost, allereerst van harte gefeliciteerd met je aankoop, wederom een mooi stukje ambacht. Over de lijnen ben ik wel te spreken vooral de "tail" vanaf de pivot vind ik heel mooi. De 3 pins in de wig geven het gevaarte een massieve indruk afgemaakt voor de aluminium wedge.

 

Maar dan. Ik zou sommige dingen toch anders willen zien. Zo lijken de scales wat te wijken van het mes (foto 6) en volgen de scales niet mooi de lijn van het mes (foto 1). Met name die vloeiende beweging die vanuit de tang over de pivot loopt wordt niet afgemaakt over de spine.

Daarnaast lijkt de wedge iets uit de scales te steken, persoonlijk zou ik die echt vlak afgeschuurd hebben.

 

Maar daar komt de grote crux van mijn verhaal, ik kan zulke messen helemaal niet bouwen. Dus wie ben ik om een beetje ongezouten commentaar te gaan geven. Resumé, ik vind het een schitterend mes maar simpelweg niet mijn kopje thee, zoals Marcel dat zooi mooi omschrijft.

 

Rest me nog wel 1 vraag, kun je met die barbers notch een flesje bier open maken?

Link to comment
Share on other sites

Ik heb de plaatjes een aantal dagen op me in laten werken, want mijn eerste reactie was; "wat een lelijke creatie". Maar het is wel een mes wat gemaakt is door een kunstenaar. Dat kun je goed zien. Extravagant is een woord wat bij me opkomt. En, een multifunctioneel mes. (met een flessenopener zoals ook Noxa al opmerkt)

Smaken in de kunst verschillen gelukkig enorm. Jij bent er gelukkig heel blij mee Joost, ik ben na een paar dagen kijken voor mezelf tot de conclusie gekomen dat ik wat conservatiever ingesteld ben en hier geen strakke plasser van krijg. Ik vind het dus niet erg dat er geen tweede exemplaar gemaakt wordt. :)

Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...
  • 3 weeks later...

Ja, hij is nog onderweg. Nu had ik aan Stuart K. gevraagd de zaak pas te expediëren na 25 juni. Op die dag had ik zekerheid of iemand dan in Australie en naar Nederland reizend hem mee kon nemen. Dat ging niet door. Ik heb hem op die dag medegedeeld het mes op te sturen. Hij bevestigde dit pas op 7 juli te hebben gedaan. Ik wacht af.

J

Link to comment
Share on other sites

  • 4 weeks later...

The Anaconda is aangekomen. Meer nieuws volgt

 

Stu!

 

This afternoon (August 8) I came home with a mate of mine after having made a cultural (an culinary) motorbike trip to the Flanders Westhoek. Ieper. Westmuide. In order to pay respect to all those who gave their lives in The Great War that started exactly a hundred years ago. Many of your fellow countrymen lost their lives over there. Passchendaele is very near to Ieper.

 

Quote

In July 1916 Australian infantry were introduced to this type of combat at Fromelles, where they suffered 5,533 casualties in 24 hours. By the end of the year about 40,000 Australians had been killed or wounded on the Western Front. In 1917 a further 76,836 Australians became casualties in battles, such Bullecourt, Messines, and the four-month campaign around Ypres, known as the battle of Passchendaele.

Unquote

 

Since I’m retired I have more time to think about what happened in the past. And what sufferings were made for us as next generations. I owe a great deal to those who gave their lives in that era.

 

But.

 

Let alone all that grief, the Anaconda has arrived! Finally. An hour after my coming home. After riding my bike for some 300 km’s . Very stormy weather. Lots of rain. Coming home meeting my wife. And the Anaconda. These things make my life beautiful.!

 

Warm feelings,

Joost

Link to comment
Share on other sites

Gefeliciteerd Joost! Wat een thuiskomst zal dat geweest zijn. Weggeregend op de motorfiets. Thuis arriveren. Hete douche om warm te worden van de koude winderige natte ellende onderweg. Weerzien met je vrouw. Hoe was het enzovoorts.

En dan: KLONK! Beiden schrik. Wat was dat? Geen idee! Uit het raam kijken nee, geen aanrijding. Ligt er een boom op het dak? Op naar de deur om te controleren maar die kan niet open! Die ligt geblokkeerd! Daar ligt een package die de brievendus zo hup uit de deur heeft gerukt. Wat nou past niet! Daar laten we ons niet door tegenhouden!

Snel naar het schuurtje, paar stukkies hout tegen het gat getimmerd, en dan maar uitpakken.

Scheer je je vanavond al of hou je het vol tot morgenochtend?

Link to comment
Share on other sites

En gisteravond vroegen we ons nog af waar "the big snake" ergens zou uithangen! eind goed al goed, toen ik deze morgen om 5 uur opstond en door het raam keek moest ik aan jullie denken, gelukkig hield het toen op en was het vast nog genieten van de rondrit maar klokslag 12 uur begon het ('k kan het weten we waren toen ook op de brommer aan het rondsnorren) en m'n vrouw zei meteen "arme Joost en zijn vriend, nog zo'n eind rijden voor de boeg".

 

Je vrouwtje zal je overigens vast vol medelijden ontvangen hebben en je een beetje "gesoigneerd" :-) en als kers op de taart is hij eindelijk aangekomen, je hebt van die momenten in het leven dat het allemaal samenkomt en kan zeggen "Yes!".

Link to comment
Share on other sites

Klinkt als een mooie rit Joost. Een minder mooi, maar niet minder ontzagwekkend en respect inboezemend, stukje geschiedenis.

 

En dan de rit naar huis. Ik heb ook menig rit door de regen gemaakt. Een dubbel gevoel. Het heerlijke van op de motor zitten, maar tegelijkertijd die grauwheid van het weer. Dat weer dat de wereld om je heen lijkt te verkleinen. En dan, als je pech hebt, die eerste nattigheid die je op je huid voelt en daarbij je realiserend hoe ver je nog moet.

 

Maar dan dat gevoel van verlossing als je je oprit op rijdt en de warme ontvangst van je lieftallige echtvriendin. Een warme douche en droge kleding, en dan weer naar beneden. En om je dag toch nog mooi af te sluiten: de brievenbus.

 

Ik kan me amper voorstellen hoe blij je geweest bent eindelijk het pakketje van "down under" uit te kunnen pakken. Het mes om en om in je handen draaiend, vol bewondering en ontzag. En dan de haast therapeutische gang naar de stenen. Je tijd nemend de bevel te zetten, en deze in een succesieve reeks te perfectioneren. Uiteindelijk je arbeid bewonderend kun je haast niet wachten tot dat solitaire moment in de badkamer. En dan....The proof of the pudding!

 

Ik ben uiterst benieuwd naar je ervaringen met dit loeder van een serpent. Maar let op dat ze niet als haar natuurlijke zuster wordt! Veel plezier en succes!

Link to comment
Share on other sites

Ramon, dank je wel voor je van empathie verzadigd bericht. Heren, hier is'tie dan!

 

Het serpent was na expeditie op 7 juli jl. vanuit Brisbane spoorloos. Ik had in mijn hoofd af te wachten mijn zorgen uit te spreken richting Stuart Kerr na mijn terugkomst uit Chatelaillion Plage op 4 augustus. Doch Stu, zorgzaam als hij is, mailde mij op 26 juli met de mededeling dat hij nog niet van mij had gehoord en of het allemaal wel goed was gegaan. Daarop heb ik hem gemeld mij ondertussen toch wel wat zorgen te maken en dat ik bij thuiskomst van mijn trip, een dikke week later nader van mij zou laten horen.

Thuisgekomen geen bericht van post.nl dat tevergeefs een pakketje was aangeboden. Maar daarvoor bleek uit de berichtgeving van Stu dat hij niet stil had gezeten. De "Aussie" post had hem bericht dat blijkens het trace systeem het pakketje Nederland had bereikt maar om welke ondoorgrondelijke reden dan ook teruggevlogen was naar Australië. Maar niet naar hem als afzender. Adressering gecontroleerd en deze was correct. Een vervolgbericht leerde mij dat het pakketje vanuit Australie weer naar NL was gevlogen en op 29 april Nederland had bereikt.

Met deze geruststellende boodschap doch met een aan mij toch knagend gevoel naar Ieper vertrokken.

De afloop van het expeditieverhaal kennen jullie. Toen deze verzopen kat weer in een droog polootje rondstapte stond daar de post.nl meneer voor de deur. Met een door hem omarmde grote schoenendoos. Sursum Corda! En ja hoor. Zelden onderga ik een schok van vreugde als ik wordt verzocht ter plekke een bedrag van € XXXX aan BTW, inklaringskosten en - rechten in contanten te mogen aftikken. Maar dit was zo'n zeldzaam moment.

 

Mogelijk vragen jullie je af of dit niet ware te voorkomen. Soms lukt mij dat wel door het doen van onereuze voorstellen aan de leverancier met het verzoek de waarde van het object vooral niet op te peppen (toen ik nog niet gepensioneerd was en in ambtelijke functie deed ik dit natuurlijk niet ;)).

Maar Stu is onkreukbaar. Al in de eerste contacten met hem in het verleden zei hij zonder dat hierop door mij was gezinspeeld dat hij dit niet met zijn geweten kon verenigen en dus dat ik al zou ik een dergelijk voorstel mogelijk lanceren, ik het bij voorbaat kon vergeten. Dus jullie weten nu ook waar jullie aan toe zijn.

 

In de schoenendoos zat een hoop noppenfolie. Met in het midden van de kluwen een kistje. 26 x 8,5 x 4,5. En ik keek naar het in de deksel ingebrande Boxer logo van Stu (zijn oudste Boxer is vorig jaar overleden). Ik beken dat ik niet geheel gespeend van emotie het kistje opende. En daar zat hij in. Zoals was te verwachten maar de aanblik verrukte mij toch, ondanks dat ik al eerder een ruime fotopresentatie van het gerede product - zoals ik die ook op het forum publiceerde - had verwerkt.

 

Maar beetpakken is een ander ding. En inspecteren. Net als zijn eerdere voor mij gemaakte "Giant", is de Anaconde smetteloos. De ambachtsman heeft geen enkele steekje laten vallen. Het is alsof hij de afwerking onder een 6 x vergrotende loupe heeft gedaan. Ik weet uit eigen scale maken- ervaring hoeveel tijd en nauwkeurigheid het kost om iets "tadellos" af te werken. Maar hier is het Nec Plus Ultra bereikt. Vanaf de staart van de Ana (de gestileerde monkey tail tot aan de teen van de scales, perfect met een grote P. Het etswerk juichend met op de hoek van de spine een lichte glans als bewijs dat er zonder tape is gestropped. De aluminium spacer een echte wedge waar met tijd nog moeite op is bezuinigd.

Het indrukwekkende mes met alles wat daartoe behoort en zijn eigenschappen bepaalt, klopt helemaal. Dit is uiteraard mijn beleving. Ik heb eerder van enige forumvrienden bedenkingen gelezen. En dat is goed. Want verschillen in opvattingen moeten worden geleerd. Je kunt je gasten niet behoorlijk ontvangen als je niet tevoren weet wat voor bier ze drinken.

 

De dimensies. Als te verwachten enorm. Dit is tot dusverre mijn eerste en dus enige 9/8ste. Hij staat op de Facebook pagina van Stu ten toon als het grootste mes dat hij ooit heeft voortgebracht.

Gewicht: 150 gram. Gelijk aan dat van mijn Moritaka Gyuto 210 mm waar ik mijn ribeye mee pleeg te portioneren!

Dikte spine: 8,8 mm.

Breedte van het blad gemeten over het laagste deel van de spine: 31,1 mm.

Lengte van de snede: 87 mm.

Overall lengte van het staal incl. tail: 195 mm.

Facet: 1 mm

 

En dan houd je je hart vast als je de balans gaat testen. Je klapt hem open en neemt de klassieke scheerpositie in. In dit geval twee vingers voor de pivot en twee erachter. En de duim eronder, alles gegrepen door pijnlijk afgewerkte enorme jimps. En je ontdekt dan dat het allemaal klopt.

 

Stu scheert zich altijd zelf met een door hem voortgebracht produkt voordat hij het aflevert. En de positieve uitslag van zijn bevinding had mij al bereikt. Ik had het mes dus meteen naar de badkamer kunnen brengen. Toch gedaan wat ik niet kon laten. Een kleine touch up op de Nakayama. En een paar halen over de Crox. En veel daarvan over het schone leer. Gisteravond. Want vanmorgen "The proof of the Pudding".

 

Het resultaat. Heren, voor het aanbreken van het Koraat tijdperk had ik al een paar 1/4 hollows en een enkele near wedge. Ik heb al eerder gepubliceerd dat dit mijn favoriete mestype is. De zwijgzame killer die onverstoord doet waarvoor hij gemaakt is. Scheren als de duivel. Zonder de geringste verwonding of schraalheid. Als een stofzuigertje kwijt het zich van de taak. Net als met de 8/8ste Koraaten logenstraft het mes de stelling dat het met de kleine jongens gemakkelijker manoeuvreren zou zijn.

Dat klopt van geen meter. De test met een maagdelijke breeje begint bij mij altijd met de coup de maître. Jullie weten wat daarmee in deze wereld wordt bedoeld. De ultieme test. Het mes vlak onder de neusopeningen op de over de voortanden strakgetrokken bovenlip in een hoek van bijna 90 graden. En dan in een swoop het mes in zijn baan naar beneden kantelend naar ca 35 graden in een charge het pal in het gezicht liggende deel van de snor eraf.

En daarna de onderlip. Strak over de ondertanden naar boven gespannen. Mes verticaal en de prima hoek gepositioneerd ter hoogte van de rechter mondhoek. En daarna maakt het hoofd ten opzichte van het gefixeerde mes, de beruchte "nee" beweging met als resultaat dat in de bestreken regio ook niks tastbaars aan beharing is gebleven.

En dan komt de rest van het gezicht aan de beurt. Na afloop de beide handen van je lieve vrouw die je gezicht vastpakken en er een kus op drukt. Het leven blijkt op dit punt maakbaar te zijn.

 

De Koraat derb en de Ana in competitie. Wat scheerresultaten betreft kunnen ze met elkaar wedijveren. Ze zijn beiden 2nd to none. Ik doe een of twee keer per jaar iets exorbitants. Er ligt nog een bericht van Jenes Sandor. En ik heb nog een afspraak met Robert W., "Be back in September". En koraat V zit in de pipeline. En er zijn Damascener dreigingen. Het loopt uit de bijzonder prettige en begeesterende klauw.

 

Er was al wat plaatjes prijsgegeven. Hier volgt er nog een paar.

 

Zie: http://cms.moree4.webnode.nl/fotogalerij/

 

Fijn weekend,

 

J

Edited by Guest
Link to comment
Share on other sites

Als ik in het gebruikerspaneel kijk bij bijlagenbeheer dan krijg ik de mededeling:

"Dit is een lijst van bijlagen die u heeft geplaatst in berichten op dit forum.

U heeft geen bestanden geplaatst".

 

Toch kan ik geen bijlagen meer plaatsen omdat mijn quotum vol zou zijn. Ik zit dus weer wat te tobben.

 

J

Link to comment
Share on other sites

Ja maar het is heel vervelend. Ik schrijf mijn berichtjes tegenwoordig altijd als Word bestand dat ik opsla en vervolgens copieer. Want alhoewel aangemeld krijg ik als ik op de verstuurknop druk de mededeling dat ik me moet aanmelden. Met als gevolg: bericht foetsie. Marcel heeft voor de oplossing van dit probleem zijn best gedaan. Maar ik lig hier niet wakker van. Een opgeslagen Word document kan ik eindeloos door copieren naar het forum en raakt nooit kwijt. Maar het bijlagenprobleem krijg ik niet opgelost.

Link to comment
Share on other sites

Jammer van het plaatjes probleem. Kort samengevat je bent een overgelukkig mens!

 

Dat je er niet kon aan weerstaan om toch over de steen en strop te gaan verwondert mij een beetje, je zou denken bij ontvangst van dat mes dat je wel eens wil weten hoe de slijpkunsten zijn van die custom maker? Er zijn ook 10/8" messen mocht je de grenzen willen verleggen :-)

 

Zoals ik al in mijn vorige bedenkingen liet weten vind ik dit echt een mes die nog een niveau hoger ligt dan de doorsnee custom, een kunstwerk waarvan de naam echt overeenkomt met wat de maker voor ogen had (en de opdrachtgever natuurlijk). Geef hem maar een speciaal plaatsje in je collectie!

Link to comment
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now
 Share

×
×
  • Create New...

Important Information

We have placed cookies on your device to help make this website better. You can adjust your cookie settings, otherwise we'll assume you're okay to continue.